…που θα κοιτάζουμε τον ουρανό ψάχνοντας να δούμε τι κρύβει. Σκέψεις και αναμνήσεις θα έρθουν στο μυαλό και εάν τα χρόνια πέρασαν και δεν το καταλάβαμε τουλάχιστον αποκτήσαμε κάποιες εμπειρίες, ζήσαμε και απολαύσαμε κάθε στιγμή. Με τα πάνω και τα κάτω μας. Με ιστορίες που μας άφησαν πληγές αλλά και χαρούμενες στιγμές.
Έτσι είναι η ζωή και δεν είναι ιδανική, δεν είμαστε για τα εύκολα. Ο κάθε ένας από εμάς παλεύει για ένα στόχο και ένα σκοπό. Το μόνο καλό είναι ότι ζήσαμε και ζούμε. Που κάθε ανάσα και κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα μας, περιέχει την λέξη ανθρωπιά και αγάπη. Μελοδραματικό, ρομαντικό αλλά τόσο ουσιαστικό. Όλα τα άλλα φεύγουν όπως το αίμα που κυλάει στις φλέβες μας.
Τι κι’ κάποτε είπαμε λόγια που ενδεχομένως δεν τα εννοούσαμε, τι κι’ μας πλήγωσαν. Δεν έχει σημασία πλέον για κανέναν αυτά. Πάμε παρακάτω, προχωράμε με αισιοδοξία γιατί αυτά που μένουν δεν ξαναγυρνούν με οποιονδήποτε τρόπο. Οι στιγμές που ζήσαμε χαρήκαμε, γελάσαμε και κλάψαμε είναι παρελθόν. Το μόνο που θέλουμε είναι ένα δωμάτιο με θέα…να βλέπουμε να υπάρχουμε, να ονειρευόμαστε, να νοιώθουμε να αισθανόμαστε, να γευόμαστε και να αγαπάμε αυτούς που μείναν αλλά και αυτούς που κάποτε αγαπήσαμε πολύ.
