Ο δημοσιογράφος του OLOI Media Νίκος Κατσαρός σχολιάζει με τον δικό του αιχμηρό τρόπο μια αντίφαση που συχνά προτιμούμε να προσπερνάμε. Την ώρα που επαναλαμβάνουμε πως η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω απ’ όλα, οι αριθμοί δείχνουν πως όταν έρθει η ώρα των πραγματικών επιλογών, οι προτεραιότητες αλλάζουν. Με αφορμή την επιδημία του Έμπολα και τις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες, θέτει ερωτήματα που δύσκολα αφήνουν κάποιον αδιάφορο.
Μας αρέσει να λέμε πως η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω απ’ όλα. Είναι από εκείνες τις φράσεις που ακούγονται υπέροχα σε διαγγέλματα, επετείους, εκκλησίες (κυρίως αυτές) και διεθνείς διασκέψεις. Μόνο που οι πραγματικοί προϋπολογισμοί δεν συμφωνούν και πολύ. Στο Κονγκό, περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι έχουν ήδη πεθάνει από τον Έμπολα και ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι πλέον χάνεται περίπου μία ζωή κάθε μισή ώρα. Για την αρχική διεθνή προσπάθεια ανάσχεσης της επιδημίας ζητήθηκαν 518 εκατομμύρια δολάρια. Ακούγονται πολλά; Ναι, σε σχέση με τον τραπεζικό μου λογαριασμό ακούγονται σαν μαθηματικά πανεπιστημίου μπροστά σε αριθμητική δημοτικού.
Είναι όμως πραγματικά τόσο πολλά; Το 2025 ο πλανήτης του αγαπάτε αλλήλους, ξόδεψε 2,887 τρισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές δαπάνες. Δηλαδή τα 518 εκατομμύρια αντιστοιχούν περίπου σε μιάμιση ώρα παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών.
Μιάμιση ώρα! Τόσο κοστίζει, σε αυτή τη χονδροειδή αλλά αποκαλυπτική σύγκριση, αυτό που δεν καταφέρνουμε να βρούμε εγκαίρως για να σώσουμε ανθρώπους από έναν φονικό ιό. Ο πλανητάρχης μας περηφανεύεται για τον φονικότερο στρατό του κόσμου αλλά διαθέτει ένα από τα χειρότερα συστήματα υγείας του δυτικού κόσμου. Κατά τ’ άλλα: Η ανθρώπινη ζωή πάνω απ’ όλα.
Ας σταματήσουμε το παραμύθι ότι η ανθρώπινη ζωή είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Δεν είναι. Τουλάχιστον όχι στον κόσμο που έχουμε φτιάξει με τόση δεξιοτεχνία και περηφάνεια.
Πολυτιμότερα αποδεικνύονται τα σύνορα, η γεωπολιτική επιρροή, οι εξοπλισμοί, οι «ζώνες ασφαλείας», τα συμφέροντα και το δικαίωμα να σκοτώνουμε πρώτοι για να μην προλάβει να μας σκοτώσει ο άλλος. Επίσης να μην ξεχνάμε πως πολλές από τις κοινωνίες και τις ηγεσίες που διεξάγουν πολέμους, στη Δύση και έξω από αυτήν, δηλώνουν βαθιά πίστη στον Θεό, στα ιερά και στις ηθικές αξίες. Προσεύχονται για την ειρήνη, ευλογούν σημαίες και μετά χρηματοδοτούν πυραύλους. Δεν μας λείπουν τα χρήματα για να σώζουμε ζωές.
Απλά έχουμε άλλες προτεραιότητες. Και κυρίως μας περισσεύει η υποκρισία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
