Γι’ αυτό που δεν έχω δει, δεν μπορώ να μιλήσω να εκφέρω γνώμη και να το αναλύσω. Γι’ αυτό που ενδεχομένως να ήταν μπροστά μου και να μου το έδειχναν με κάποιο τρόπο, δεν μπορώ να το αντιληφθώ. Γιατί, τα μάτια μου, ίσως να ήταν κλειστά και δεν έβλεπαν τίποτε άλλο εκτός από αυτά που μου «σερβίρανε». Είναι όπως το μικρό γατάκι που όταν γεννηθεί, ανοίγει δειλά –δειλά τα μάτια του για να δει τον κόσμο. Και όταν το κάνει, το πρώτο πράγμα που βλέπει μπροστά του, είναι η μητέρα του. Αυτό το πρόσωπο, το τόσο γαλήνιο και οικείο, είναι όλη του, η ζωή. Αυτό το πρόσωπο που ξέρει, ότι και εάν συμβεί θα είναι δίπλα του.
Η εμπιστοσύνη μια λέξη τόσο ουσιαστική στην ζωή μας. Αυτή που καθορίζει το μετά, το παρόν και το μέλλον. Από μικρά παιδιά, μας μαθαίνουν να έχουμε εμπιστοσύνη στα άτομα που έχουμε δίπλα μας, να αφηνόμαστε στην αγκαλιά τους, ξέροντας ότι ποτέ αυτή η εμπιστοσύνη δεν θα χαθεί. Όμως, μετά την πάροδο του χρόνου, όλα χάνονται. Οι άνθρωποι έχουν μια φυσική διάθεση να εμπιστεύονται και να κρίνουν την αξιοπιστία. Μεγαλώνοντας, διαπιστώνουμε ότι λίγα είναι τα άτομα που μπορούμε να εμπιστευτούμε, όχι γιατί δεν το θέλουμε, απλά γιατί δεν μας έδωσαν τα κατάλληλα κίνητρα να το κάνουμε. Δίνουμε ευκαιρίες και μάλιστα πολλές, δικαιολογούμε καταστάσεις που πολλές φορές άλλοι στην θέση μας δεν θα το έκαναν.
Δίνουμε ευκαιρίες στους ανθρώπους και δικαιολογούμε τα οποιανδήποτε λάθη τους, και μας δίνουν και αυτοί…Δεν κατακρίνουμε γιατί και πώς, όμως στο τέλος της ημέρας μπορεί να φαινόμαστε ότι είμαστε και οι λάθος άνθρωποι…Και όμως, αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε, να δικαιολογούμε κάποια άτομα που κάπου στο βάθος, αγαπάμε γιατί αυτό μας δίνει δύναμη και προχωρούμε, ξέρουμε να συγχωρούμε και αυτό είναι για εμάς το κέρδος της ζωής.
Δεν θέλουμε, πλέον να αναλύουμε πώς και γιατί…απλά προχωρούμε. Χαρτογραφούμε τη δική μας πορεία και καθορίζουμε το δικό μας πεπρωμένο. Γιατί, δεν μπορούμε να κρατούμε για πάντα, πίκρα στην ζωή μας, πρέπει να απελευθερωθούμε εάν τελικά θέλουμε να ζήσουμε. Όμως, αυτό που έχουμε μάθει είναι ότι έχουμε πρώτα εμπιστοσύνη στον εαυτό μας για να πετύχουμε τον σκοπό μας, και μετά σε όλους τους άλλους, σε αυτούς που εάν θέλουν και μπορούν να είναι μαζί μας…
