Στο Σετένιλ ντε λας Μποντέγας της Ανδαλουσίας, ο βράχος δεν βρίσκεται απλώς πίσω από τα σπίτια. Σε ορισμένα από αυτά αποτελεί την ίδια τη στέγη τους, ενώ σε δρόμους του χωριού προεξέχει πάνω από τις προσόψεις και τους περαστικούς.
Ο οικισμός βρίσκεται στην επαρχία του Κάδιθ, στο σημείο όπου συναντώνται η Σερρανία ντε Ρόντα και η Σιέρα ντε Κάδιθ. Ανήκει στη διαδρομή των λευκών χωριών της Ανδαλουσίας, όμως εδώ τα ασβεστωμένα κτίρια συνυπάρχουν με μεγάλες φυσικές προεξοχές του φαραγγιού.
Οι χαρακτηριστικές κατοικίες αξιοποίησαν τα φυσικά κοιλώματα κάτω από τον βράχο. Μια χτιστή πρόσοψη έκλεινε το άνοιγμα και ο πέτρινος όγκος παρέμενε πάνω από σημαντικό τμήμα του εσωτερικού. Το αποτέλεσμα διαφέρει από ένα σπίτι που χτίστηκε ολόκληρο και απλώς ακουμπά σε έναν βραχώδη τοίχο.

Οι δρόμοι Cuevas del Sol και Cuevas de la Sombra δείχνουν αυτή τη σχέση σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, στις δύο πλευρές του ποταμού. Ο βράχος καθορίζει το πλάτος του δρόμου, τις σκιές και τα περιθώρια στα οποία μπορούν να αναπτυχθούν οι προσόψεις. Σε άλλα σημεία του οικισμού, η έλλειψη επίπεδου χώρου οδήγησε τα σπίτια να αναπτύσσονται καθ’ ύψος.
Αρκετοί από τους χώρους κάτω από τον βράχο χρησιμοποιήθηκαν με τον χρόνο ως καταστήματα, αποθήκες ή χώροι εστίασης. Σε τμήματα όπως η Jabonería και η Herrería διατηρήθηκε και η χρήση τους ως κατοικιών. Ετσι, πίσω από την ιδιαίτερη όψη υπάρχει μια πρακτική απάντηση στο ερώτημα πού και πώς μπορούσε να χτιστεί ένα σπίτι.
Από τα ψηλότερα σημεία ξεχωρίζουν οι συμβατικές κεραμοσκεπές και η ανάπτυξη του χωριού γύρω από το ανάγλυφο. Ο βράχος καθορίζει και τις όψεις από τις οποίες μπορεί κανείς να δει τον οικισμό: τα ίδια σπίτια μοιάζουν ενσωματωμένα στο έδαφος από πάνω και κρεμασμένα κάτω από την πέτρα όταν τα κοιτάξεις από τον δρόμο.

