Το κόκκινο πάντα μοιράζεται με το γιγάντιο πάντα το όνομά του και την προτίμηση στο μπαμπού. Είναι όμως πολύ μικρότερο και ανήκει σε διαφορετική οικογένεια θηλαστικών. Με κοκκινωπό τρίχωμα, σκουρόχρωμα πόδια και μακριά ουρά με δαχτυλίδια, περνά μεγάλο μέρος της ζωής του στα δέντρα.
Σήμερα ζει σε ορεινά δάση της Ασίας, σε περιοχές όπως το Νεπάλ, η Ινδία, το Μπουτάν, η Κίνα και η Μιανμάρ. Χρειάζεται δασική κάλυψη και μπαμπού, δύο στοιχεία που συνδέουν άμεσα την επιβίωσή του με τη διατήρηση του τόπου όπου ζει.
Μια ουρά για ισορροπία και ζεστασιά
Η μακριά, φουντωτή ουρά το βοηθά να ισορροπεί πάνω στα κλαδιά. Οταν κάνει κρύο, μπορεί να κουλουριαστεί και να τη χρησιμοποιήσει σαν κάλυμμα γύρω από το σώμα και το πρόσωπό του. Το πυκνό τρίχωμα φτάνει ακόμη και στα πέλματα, προστατεύοντάς τα σε κρύες επιφάνειες.
Είναι επιδέξιος αναρριχητής και μπορεί να κατεβαίνει έναν κορμό με το κεφάλι προς τα κάτω. Τα νύχια του και η ευκινησία των πίσω άκρων το βοηθούν να κρατιέται. Τα δέντρα τού προσφέρουν χώρο ανάπαυσης, καταφύγιο και διαδρομές μακριά από κινδύνους του εδάφους.
Η δραστηριότητά του αυξάνεται συνήθως την αυγή και το σούρουπο. Στις ζεστές ώρες μπορεί να απλώνεται πάνω σε κλαδιά, ενώ στο κρύο περιορίζει τις απώλειες θερμότητας κουλουριάζοντας το σώμα του.
Πολύ μπαμπού, λίγη ενέργεια
Παρότι κατατάσσεται στην τάξη των Σαρκοφάγων, το μεγαλύτερο μέρος της τροφής του είναι φυτικό. Προτιμά φύλλα και τρυφερούς βλαστούς μπαμπού. Η τροφή αυτή δεν δίνει πολλή ενέργεια, οπότε η αναζήτηση και η κατανάλωσή της καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος της δραστήριας ημέρας του.
Στο μπροστινό άκρο υπάρχει ένα τροποποιημένο οστό του καρπού που λειτουργεί σαν πρόσθετος αντίχειρας. Το βοηθά να συγκρατεί το μπαμπού καθώς τρώει. Πρόκειται για μια προσαρμογή που συναντάται και στο γιγάντιο πάντα, παρά τη διαφορετική εξελικτική τους πορεία.
Η απώλεια και ο κατακερματισμός των δασών περιορίζουν την τροφή και την ασφαλή μετακίνησή του. Η υλοτομία, η επέκταση καλλιεργειών και η παράνομη αιχμαλωσία για το εμπόριο κατοικιδίων περιλαμβάνονται στις απειλές που αντιμετωπίζει. Η προστασία συνεχόμενων δασικών εκτάσεων είναι κρίσιμη για να μη μένουν απομονωμένοι οι πληθυσμοί του.
Στο Νεπάλ, μέρος της προστασίας βασίζεται σε ανθρώπους που ζουν δίπλα στα δάση. Στο πρόγραμμα Forest Guardians της Red Panda Network, κάτοικοι των τοπικών κοινοτήτων εκπαιδεύονται ώστε να παρακολουθούν το είδος και τις αλλαγές στον βιότοπό του. Η δουλειά τους συνδέει την καθημερινή γνώση της περιοχής με τη συστηματική καταγραφή.
Οι περιπολίες και η συλλογή δεδομένων βοηθούν να εντοπίζονται ίχνη παρουσίας των ζώων, αλλοιώσεις του δάσους και ενδείξεις λαθροθηρίας. Το ευρύτερο δίκτυο προστασίας καταγράφει παγίδες και αναφέρει τα ευρήματα στις αρμόδιες αρχές. Παράλληλα, οι δασικές κοινότητες συμμετέχουν στον σχεδιασμό μέτρων για τις εκτάσεις που διαχειρίζονται.
Η οργάνωση εργάζεται επίσης για τη διατήρηση δασικών διαδρόμων, δηλαδή εκτάσεων που επιτρέπουν στα ζώα να μετακινούνται ανάμεσα σε μεγαλύτερα τμήματα βιότοπου. Ενα δάσος με τροφή και καταφύγιο χρειάζεται να επικοινωνεί με τα γειτονικά του, ώστε τα κόκκινα πάντα να μην περιορίζονται σε μικρές απομονωμένες περιοχές.
