Στο Ντερίνκουγιου της Καππαδοκίας, η πόλη συνεχίζεται κάτω από τα πόδια των κατοίκων. Οκτώ επίπεδα λαξευμένα στον βράχο σχηματίζουν ένα δίκτυο από δωμάτια, αποθήκες και στενά περάσματα, σχεδιασμένο ώστε μια μεγάλη κοινότητα να μπορεί να παραμείνει για καιρό στο υπέδαφος.
Ο χώρος βρίσκεται στην κεντρική Τουρκία, περίπου 30 χιλιόμετρα από τη Νεβσεχίρ. Ανήκει στο ευρύτερο σύνολο των βραχωδών μνημείων της Καππαδοκίας που περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται λαξευτές εκκλησίες, κατοικίες και ολόκληροι οικισμοί, καθώς και η υπόγεια πόλη του Καϊμακλί.
Χώρος για την καθημερινή ζωή
Το Ντερίνκουγιου δεν αποτελείται μόνο από διαδρόμους διαφυγής. Οι χώροι αποθήκευσης τροφίμων, τα πηγάδια, οι χώροι παρασκευής κρασιού και οι αίθουσες συνάντησης δείχνουν πώς οργανωνόταν η ζωή όταν η έξοδος στην επιφάνεια έπρεπε να περιοριστεί. Στο συγκρότημα καταγράφονται επίσης εκκλησιαστικοί χώροι, σχολή ιεραποστόλων και βαπτιστήριο.
Η σχολή βρίσκεται στο δεύτερο επίπεδο και ξεχωρίζει για τη θολωτή οροφή της. Η καμπύλη της θυμίζει μισό κύλινδρο, μια μορφή που δεν συναντάται συχνά σε αυτές τις υπόγειες εγκαταστάσεις. Δίπλα στη μεγάλη αίθουσα υπάρχουν μικρότεροι χώροι μελέτης.
Χαμηλότερα, οι σκάλες οδηγούν σε μια εκκλησία με σταυρόσχημη κάτοψη. Η παρουσία τέτοιων χώρων, μαζί με τις εγκαταστάσεις τροφής και νερού, δείχνει ότι η υπόγεια διαμονή περιλάμβανε οργανωμένη κοινοτική και θρησκευτική ζωή.
Ο αερισμός ήταν απαραίτητος για μια τέτοια εγκατάσταση. Οι κατακόρυφοι αγωγοί, μαζί με τα πηγάδια και τις αποθήκες, επέτρεπαν στους ανθρώπους να εξασφαλίζουν βασικές ανάγκες χωρίς συνεχή πρόσβαση στον έξω κόσμο. Ετσι, οι υποδομές της πόλης είχαν την ίδια σημασία με τη δυνατότητα να κρυφτεί κανείς σε αυτήν.
Το συνολικό βάθος του συγκροτήματος φτάνει περίπου τα 85 μέτρα. Ενας κατακόρυφος αγωγός βάθους 55 μέτρων, που επικοινωνεί με την επιφάνεια, χρησίμευε για αερισμό και ως πηγάδι. Το νερό δεν ήταν διαθέσιμο με τον ίδιο τρόπο σε κάθε επίπεδο.
Ορισμένα πηγάδια δεν είχαν άνοιγμα στην επιφάνεια, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος να μολυνθεί σκόπιμα το νερό σε περίπτωση εισβολής. Η προστασία των προμηθειών συμπλήρωνε έτσι την προστασία των εισόδων.
Σε ορισμένα σημεία, τα δωμάτια επικοινωνούν με σήραγγες τόσο στενές ώστε να χωρά μόνο ένας άνθρωπος. Μεγάλες κυκλικές πέτρες μπορούσαν να κλείσουν τις διόδους. Οι περιορισμένες είσοδοι και τα κλεισίματα αυτά εξυπηρετούσαν την άμυνα, ενώ σήμερα βοηθούν να γίνει κατανοητή η λειτουργία του χώρου.
Η Καππαδοκία σκαμμένη στον βράχο
Η υπόγεια πόλη είναι μια διαφορετική όψη του ίδιου τοπίου που έκανε γνωστή την Καππαδοκία. Πάνω από το έδαφος, η διάβρωση διαμόρφωσε κοιλάδες και ψηλούς βραχώδεις σχηματισμούς. Μέσα στον βράχο, οι άνθρωποι δημιούργησαν χώρους κατοίκησης και λατρείας, προσαρμόζοντας την καθημερινότητά τους στις δυνατότητες του υλικού.
Στην ευρύτερη περιοχή διατηρούνται βραχώδεις οικισμοί, μοναστήρια και εκκλησίες που μαρτυρούν τη ζωή στη βυζαντινή Καππαδοκία, από τον 4ο αιώνα έως την έλευση των Σελτζούκων τον 11ο. Οι διαφορετικές χρήσεις του βράχου συνδέουν την υπόγεια πόλη με την ιστορία των οικισμών της επιφάνειας.
Το Ντερίνκουγιου άνοιξε για το κοινό το 1965. Η επισκέψιμη διαδρομή καλύπτει μόνο μέρος του συγκροτήματος, επομένως η πρόσβαση στο μνημείο δεν σημαίνει ότι είναι ανοικτό ολόκληρο το δίκτυο των οκτώ επιπέδων.
