Η ψυχολογική κατάσταση ενός υπόπτου, ακόμη και όταν πρόκειται για γονέα που έχει χάσει το παιδί του, δεν αποτελεί από μόνη της λόγο για να μην τεθεί ή να παραμείνει υπό κράτηση, σύμφωνα με τον δικηγόρο και ποινικολόγο Ανδρέα Χρίστου.
Με αφορμή την υπόθεση του θανάτου του τρίχρονου αγοριού στην Πάφο, ο κ. Χρίστου εξήγησε πως η κυπριακή νομοθεσία δεν προβλέπει ειδική μεταχείριση στην κράτηση ενός προσώπου λόγω της προσωπικής του κατάστασης ή της σχέσης του με το θύμα. Όπως ανέφερε, από τη στιγμή που υπάρχουν υποψίες για πιθανή ποινική ευθύνη, ακολουθείται η προβλεπόμενη διαδικασία, χωρίς να διαφοροποιείται το πλαίσιο επειδή ο ύποπτος είναι ο πατέρας του παιδιού.
Ωστόσο, διευκρίνισε πως η κράτηση δεν αποκλείει την παροχή ψυχολογικής ή ιατρικής υποστήριξης. Εάν κριθεί αναγκαίο, μπορούν να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες ώστε το πρόσωπο να λάβει φροντίδα είτε σε νοσηλευτικό ίδρυμα είτε σε εξειδικευμένη δομή.
Ο ποινικολόγος αναφέρθηκε επίσης στη διάκριση ανάμεσα στην αμέλεια και την πρόθεση. Όπως εξήγησε, σε περιπτώσεις όπου ο θάνατος προκύπτει από αμελή ή απερίσκεπτη συμπεριφορά, η νομική αντιμετώπιση είναι διαφορετική από μια υπόθεση ανθρωποκτονίας με πρόθεση, καθώς εξετάζεται κατά πόσον υπήρξε παράλειψη λήψης των απαραίτητων μέτρων προστασίας. Σύμφωνα με τον κ. Χρίστου, εάν η υπόθεση εξεταστεί στη βάση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, που αφορά πρόκληση θανάτου από αμελή, αλόγιστη ή επικίνδυνη πράξη, η ανώτατη ποινή που προβλέπεται είναι μέχρι τέσσερα χρόνια φυλάκισης.
Όπως σημείωσε, το Δικαστήριο αξιολογεί κάθε υπόθεση ξεχωριστά και, ανάλογα με τα δεδομένα, μπορεί να επιβάλει διαφορετικού είδους ποινή, όπως φυλάκιση με αναστολή ή χρηματική ποινή. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο ευθυνών από πλευράς του ξενοδοχείου, υπογραμμίζοντας πως αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να διερευνηθεί από τις αρμόδιες αρχές.
Στο επίκεντρο της έρευνας αναμένεται να βρεθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το τραγικό περιστατικό, καθώς και κατά πόσον υπήρχαν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας ώστε να αποτραπεί η πρόσβαση ενός μικρού παιδιού σε επικίνδυνο σημείο. Σε περίπτωση που διαπιστωθούν παραλείψεις, δεν αποκλείεται να εξεταστούν ευθύνες τόσο σε επίπεδο διαχείρισης του χώρου όσο και για πρόσωπα που ενδεχομένως είχαν την ευθύνη εποπτείας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
