Οι όμορφοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ ουσιαστικά από τη ζωή μας. Είναι μέσα στο μυαλό μας, κι’ ας είναι μακριά. Κάπου που εσύ προς στο παρόν δεν μπορείς να πας. Οι άνθρωποι πάνε και έρχονται μέσα στην καθημερινότητα τους και μέσα από τα μάτια τους, βλέπεις την αλήθεια. Οι όμορφοι άνθρωποι είναι πάντα δίπλα μας και μας καθοδηγούν, μας εμπνέουν και μας προσέχουν.
Kάθε άνθρωπος που συναντάμε στην ζωή μας, έχει κάτι να μας πει, να μας μάθει και να μας εμπιστευτεί. Αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να μείνουν αυτούς που ξέρουν τι θα πει σεβασμός, αγάπη, ανθρωπιά. Και αυτούς θέλουμε να πορεύονται μαζί μας. Τους ανθρώπους που έχουν συναίσθηση των πράξεων τους, συγχωρούν και κατανοούν τα λάθη και τις πράξεις τους.
Δεν είναι ανάγκη να μας κρατούν το χέρι, ούτε να έχουν άμεση επαφή μαζί μας, απλά είναι μέσα στο μυαλό και τη σκέψη μας. Τους μιλάμε, λες και είναι εδώ και μας δίνουν τις συμβουλές τους. Δεν τους βρίσκουμε συχνά κι’ όμως όταν τους έχουμε δεν τους πολυπροσέχουμε.
Γιατί, τους θεωρούμε δεδομένο. Όμως, όταν φύγουν, τότε καταλαβαίνουμε το λάθος μας. Οι όμορφοι άνθρωποι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού. Δεν χρειαζόμαστε πολλούς, μόνο λίγους και καλούς. Οι άνθρωποι αλλάζουν, όπως αλλάζουν και οι στιγμές, οι ώρες, οι ημέρες, όμως οι όμορφοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ…Γιατί, είναι εδώ έστω και εικονικά, και αυτούς εξακολουθούμε να αγαπάμε, τους όμορφους ανθρώπους που είναι αξιοπρεπής, αληθινοί και πάνω από όλα διαθέτουν καρδιά.Δεν θα μάθουμε ποτέ όμως γιατί οι όμορφοι άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή μας, έτσι ξαφνικά…Και μένουν, απλά στην σκέψη μας, γιατί απλά είναι όμορφοι άνθρωποι…
