Η έπαρση ότι τα ξέρουμε όλα και ότι μπορούμε να κρίνουμε πρόσωπα και καταστάσεις έχει αρχίσει πραγματικά να ενοχλεί.
Ναι, υπάρχει κρίση στη Μέση Ανατολή. Ναι, υπάρχουν συγκρούσεις σε χώρες γύρω μας. Ναι, κατέφθασαν ενισχύσεις και ναι, υπάρχει πάντα η απειλή του Τούρκου εισβολέα. Όμως ας ηρεμήσουμε λίγο – ακόμη και εμείς οι δημοσιογράφοι.Δεν γίνεται να κάνουμε τον ψύλλο καμηλό για όσα συμβαίνουν. Δεν γίνεται να αναρτούμε ειδήσεις μόνο και μόνο για τα κλικ. Οι εντυπωσιακοί τίτλοι περί πολέμου και καταστροφής δεν ενημερώνουν· τρομοκρατούν.
TΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Το τελευταίο που είδα ήταν για το λεγόμενο «ψάρι-προάγγελο καταστροφής», με τίτλους του τύπου: «Προάγγελος της καταστροφής: Ξεβράστηκε το ψάρι που δείχνει ότι έρχεται μεγάλος σεισμός». Πραγματικά, αναρωτιέμαι αντιλαμβάνεται κανείς ότι με τέτοιες αναρτήσεις τρομοκρατείται ο κόσμος;
Γιατί, πέρα από την καλή γραφή και το κυνήγι της είδησης, υπάρχει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: η ενσυναίσθηση. Η ανθρωπιά.
Δεν είναι όλοι ψύχραιμοι. Δεν έχουν όλοι την ίδια ψυχική αντοχή με εκείνους που γράφουν αυτά τα κείμενα. Δεν λέω ότι πρέπει να ζούμε μέσα στην αυταπάτη ή στην τρελή χαρά. Αλλά ας σταματήσουν επιτέλους οι υπερβολές. Και κάπου εδώ γεννιέται ένα σοβαρό ερώτημα, πώς μπορεί μια αρμόδια αρχή να παρέμβει απέναντι σε αυτή την καταιγίδα παραπληροφόρησης; Και μήπως κάποιοι δημοσιογράφοι πρέπει να επιστρέψουν ξανά στα θρανία;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
