Μετά από οκτώ χρόνια στο χώρο της δημοσιογραφίας η δημοσιογράφος Κωσταντίνα Νεοφύτου, αποφάσισε να εγκαταλείψει το χώρο της τηλεόρασης και συγκεκριμένα το σταθμό του Αλφα. Η νεαρή δημοσιογράφος αποχαιρέτα τον τηλεοπτικό σταθμό έχοντας στις αποσκευές της, μαθήματα ζωής.
Η ίδια ανάρτησε στο προσωπικό της λογαριασμό, ένα μακροσκελή κείμενο εκφράζοντας τα συναισθήματα της
«Είναι τόσα πολλά αυτά που νιώθω και θέλω να γράψω που πραγματικά δεν ξέρω από που ν’ αρχίσω. Μετά από περίπου 8 χρόνια στον χώρο της δημοσιογραφίας (σχεδόν το ένα τρίτο της ζωής μου!), μετά από αμέτρητα ρεπορτάζ, δελτία ειδήσεων και γεγονότα που μας σημάδεψαν για πάντα, αποφάσισα να ανοίξω ένα νέο κεφάλαιο στο δικό μου “βιβλίο” και να αντιμετωπίσω νέες προκλήσεις, να μάθω, να εξελιχθώ, να προχωρήσω κρατώντας όλα όσα έμαθα αυτά τα χρόνια. Η αγάπη που εισέπραξα τις τελευταίες ημέρες τόσο από τους συναδέλφους μου στον Alpha Kύπρου, στους υπόλοιπους σταθμούς αλλά και απ’ όλους εσάς ήταν συγκινητική και μ’ έκανε να νιώσω ότι πραγματικά κάτι έκανα σωστά όλα αυτά τα χρόνια ως επαγγελματίας και πάνω απ’ όλα ως άνθρωπος. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω όλους όσοι ήταν δίπλα μου και με στήριξαν από την πρώτη στιγμή, σε κάθε μου βήμα, στον δύσκολο χώρο της τηλεόρασης. Που πίστεψαν πραγματικά σε μένα, στις ικανότητες μου και στα όσα μπορώ να προσφέρω, χωρίς να βάλουν μπροστά εγωισμούς και ζήλιες. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, για τα όμορφα μηνύματα που λάμβανα για την δουλειά μου, όχι μόνο από συναδέλφους, γνωστούς και φίλους αλλά πάνω απ’ όλα από άτομα με τα οποία δεν είχαμε γνωριστεί ποτέ, παρά από το μικρό κουτί της τηλεόρασης. Έχω εισπράξει μόνο όμορφα σχόλια όλα αυτά τα χρόνια και ήταν κάτι που πραγματικά με βοηθούσε να συνεχίσω και να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο σε κάθε δυσκολία! Νιώθω ευγνωμοσύνη για τα όσα έζησα και κατάφερα στηριζόμενη μόνο στις δικές μου δυνάμεις, ξεκινώντας από το μηδέν και προχωρώντας με αργά και σταθερά βήματα. Για τους ανθρώπους που γνώρισα “τυχαία” και έχουν γίνει οικογένεια και φίλοι παντοτινοί. Νιώθω ευγνωμοσύνη όμως και για τις δυσκολίες, τις τρικλοποδιές και τους “δύσκολους” ανθρώπους που βρέθηκαν στο πέρασμα μου. Μ’ έκαναν πιο δυνατή και μου δίδαξαν μαθήματα ζωής! Τα κρατώ όλα πολύ σφιχτά σαν πολύτιμο θησαυρό και προχωρώ μπροστά κάνοντας μία καινούρια αρχή με πολλή όρεξη και αγωνία. Κι αν χαθούμε προσωρινά, είμαι βέβαιη πως κάπου, κάποτε, θα ξανασυναντηθούμε!»
