Κάθε γιορτές το ίδιο μοτίβο…Λαμπάκια που αναβοσβήνουν, Άγιος Βασίλης, γέλια, χαρούμενα πρόσωπα, πλουσιοπάροχα τραπέζια και με μια ελπίδα στην καρδιά ότι ο επόμενος χρόνος θα είναι καλύτερος από αυτόν που θα φύγει… Και κάπου στο βάθος του μυαλού, τι μέλλει γενέσθαι για το μέλλον…έχοντας στην πλάτη σου ήδη μια απόρριψη, συνεχίζεις να προχωράς, για να αποδείξεις ότι αυτό δεν σου ταιριάζει καθόλου. Το να είσαι μίζερος, απαισιόδοξος και να επαναλαμβάνεις καταστάσεις και γεγονότα που ο χρόνος πλέον τα έχει πάρει μακριά.
Πραγματικά δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς τα συναισθήματα σου όταν όλα έρχονται στο μυαλό σου όπως μια κινηματογραφική ταινία. Όταν βλέπεις την ζωή σου να φεύγει και να εξακολουθείς να είσαι προσκολλημένος στα ίδια πράγματα. Και δεν προχωράς, και δεν φεύγεις από εκεί που σε απόρριψαν για τους δικούς τους προφανούς λόγους, που ίσως να μην μάθεις ποτέ.
Γιατί οι δικαιολογίες είναι πολλές, εάν θέλεις να αποφύγεις καταστάσεις. Όμως, η απόρριψη δίνει και ένα μάθημα ζωής ότι δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεσαι στο έπακρο και ότι πρέπει να κρατάς κάτι για το εαυτό σου, έτσι για αλλαγή, έτσι για το γαμώτο. Όμως, η απόρριψη, σου δίνει και μαθήματα ζωής σε κάνει πιο δυνατό και πιο αποφασιστικό και σε ωθεί να προχωρήσεις περαιτέρω. Αυτό, όμως, γίνεται μόνο όταν μετά από μια απόρριψη κρατήσεις την αισιοδοξία σου και δεν σκέφτεσαι όλα αυτά που σε πλήγωσαν στο παρελθόν.
Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα να μπορείς να συγχωρείς τον άλλον για τα λάθη του και πρώτα τον εαυτό σου. Γιατί εκεί έρχεται η λύτρωση της ψυχής και εκεί μπορείς να χαρείς τις ημέρες που έρχονται τις γιορτινές με ανθρώπους που σε αγαπούν και προπαντός αγαπάς…
