Από την υποκριτική στη δημιουργία και την παραγωγή τηλεοπτικών σειρών, ο Κούλλης Νικολάου έχει διανύσει μια πορεία δεκαετιών στον χώρο της τηλεόρασης. Μιλώντας για τα βήματα που καθόρισαν τη διαδρομή του, τις δυσκολίες της δημιουργίας και τη σχέση της μυθοπλασίας με την κοινωνία, εξηγεί πως στο επίκεντρο όλων όσων κάνει βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος και οι ιστορίες του.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΠΑΝΑΓΙΔΟΥ*
Όπως αναφέρει, από πολύ νεαρή ηλικία τον γοήτευαν οι ανθρώπινες σχέσεις, οι χαρές, οι αγωνίες και οι μικρές ή μεγάλες μάχες της καθημερινότητας. Η υποκριτική ήταν η πρώτη του μεγάλη αγάπη, καθώς του έδινε τη δυνατότητα να «μπαίνει» στη ζωή και την ψυχολογία διαφορετικών ανθρώπων, να κατανοεί τα συναισθήματά τους και να αφηγείται τις ιστορίες τους. Με τα χρόνια, η ανάγκη αυτή διευρύνθηκε και τον οδήγησε στη δημιουργία και παραγωγή τηλεοπτικών έργων. «Στο βάθος όλων αυτών βρίσκεται η αγάπη για τον άνθρωπο και την οικογένεια», σημειώνει. Ο γνωστός ηθοποιός και παραγωγός παραδέχεται ότι υπήρξε μια καθοριστική στιγμή που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δουλειά του. Ήταν όταν συνειδητοποίησε πως ο ρόλος του παραγωγού δεν περιορίζεται στη δημιουργική διαδικασία, αλλά συνοδεύεται από σημαντική ευθύνη.
Ο ηθοποιός και παραγωγός Κούλλης Νικολάου με το καλό του φίλο, κουμπάρο και συνεργάτη του, Ανδρέα Γεωργίου
Πίσω από κάθε τηλεοπτική παραγωγή βρίσκονται δεκάδες, ακόμη και εκατοντάδες επαγγελματίες, καθώς και οικογένειες που εξαρτώνται από αυτή τη δουλειά. Από εκείνη τη στιγμή, όπως εξηγεί, κάθε απόφαση απέκτησε διαφορετικό βάρος, αφού δεν επηρεάζει μόνο μια ιδέα ή ένα καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά και ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο όραμα. Αναφερόμενος στις δυσκολίες του επαγγέλματος, ο Κούλλης Νικολάου τονίζει ότι η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να διατηρείται η αλήθεια και η ψυχή της δημιουργίας μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο πιέσεις και απαιτήσεις.
«…καμία μεγάλη παραγωγή δεν μπορεί να στηριχθεί σε έναν μόνο άνθρωπο»
«Η τηλεόραση είναι ένας ζωντανός οργανισμός», σημειώνει, εξηγώντας ότι η δημιουργική διαδικασία καλείται καθημερινά να ισορροπήσει ανάμεσα σε χρονοδιαγράμματα, οικονομικούς περιορισμούς και αυξημένες ευθύνες. Παρά τις δυσκολίες, θεωρεί απαραίτητο να μην ξεχνά κανείς ότι πίσω από κάθε παραγωγή βρίσκονται άνθρωποι που καταθέτουν το ταλέντο, την ενέργεια και την αφοσίωσή τους. Για τον ίδιο, η μυθοπλασία δεν λειτουργεί σε κενό αέρος. Αντίθετα, επηρεάζεται άμεσα από τις κοινωνικές αλλαγές και τις εμπειρίες των ανθρώπων.
«Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι φόβοι και οι ελπίδες τους αλλάζουν και όλα αυτά αποτυπώνονται στις ιστορίες που αφηγούμαστε», αναφέρει. Για τον λόγο αυτό προσπαθεί να παρατηρεί την κοινωνία με κατανόηση και ευαισθησία, καθώς πιστεύει ότι κάθε τηλεοπτική ιστορία είναι, στην ουσία, μια ιστορία ανθρώπων. Ένα από τα στοιχεία που εξακολουθούν να τον γοητεύουν στη δουλειά του είναι η απουσία ρουτίνας. Όπως λέει, καμία ημέρα δεν μοιάζει με την προηγούμενη.
Μια ιδέα, μια σκηνή ή ένας χαρακτήρας μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία μιας ολόκληρης δημιουργικής διαδικασίας. Η τηλεόραση είναι ένας χώρος γεμάτος ένταση, δράση και αβεβαιότητα, όμως η ικανοποίηση που προσφέρει η στιγμή κατά την οποία μια ιδέα παίρνει τελικά μορφή παραμένει ανεκτίμητη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη σημασία της συλλογικής προσπάθειας. Όπως τονίζει, καμία μεγάλη παραγωγή δεν μπορεί να στηριχθεί σε έναν μόνο άνθρωπο. Αντίθετα, αποτελεί το αποτέλεσμα της συνεργασίας πολλών επαγγελματιών που εργάζονται με κοινό στόχο και πάθος. «Αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο κομμάτι της δουλειάς μας», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Με τους πρωταγωνιστές της «Γη της Ελιάς», μιας παραγωγής που κατάφερε να κερδίσει την αγάπη και το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού από την πρώτη στιγμή.
Ο Κούλλης Νικολάου δεν κρύβει ότι κατά τη διάρκεια της πορείας του βρέθηκε αντιμέτωπος με απαιτητικές καταστάσεις που δοκίμασαν τα όριά του. Ιδιαίτερα σε περιόδους όπου έπρεπε να συνεχιστούν μεγάλες παραγωγές υπό δύσκολες συνθήκες, χρειάστηκε να επιστρατεύσει τόσο τη δημιουργικότητα όσο και την προσωπική του αντοχή. Παράλληλα, θεωρεί τη δημόσια κριτική αναπόσπαστο μέρος της δουλειάς. Την αντιμετωπίζει με σεβασμό όταν προέρχεται από ανθρώπους με γνώση και αγάπη για τον πολιτισμό, καθώς μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο βελτίωσης. Από την άλλη, δεν δίνει βαρύτητα σε επιφανειακά σχόλια που στερούνται ουσίας.
Μιλώντας για το κοινό, αναγνωρίζει ότι ο θεατής βλέπει μόνο το τελικό αποτέλεσμα και όχι τη μακρά και απαιτητική διαδρομή που προηγείται μέχρι να φτάσει μια σειρά στην οθόνη. Ωστόσο, πιστεύει ότι όταν μια ιστορία αγγίξει πραγματικά τον θεατή, δημιουργείται ένας ιδιαίτερος δεσμός που δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Η ανταπόκριση του κοινού αποτελεί έναν πολύτιμο δείκτη για τους δημιουργούς, χωρίς όμως να καθορίζει απόλυτα την εξέλιξη μιας ιστορίας. Όπως εξηγεί, ο δημιουργός οφείλει να προστατεύει την αλήθεια των χαρακτήρων και της αφήγησης. Και αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση αλλά και το μυστικό της επιτυχίας μιας σειράς που αντέχει στον χρόνο. «Ο θεατής επιστρέφει γιατί αναγνωρίζει στους χαρακτήρες κομμάτια της δικής του ζωής», καταλήγει.
*Η Σοφία Παναγίδου είναι δευτεροετής φοιτήτρια δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Κύπρου
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
