Ένας φίλος από τα παλιά, ποτέ δεν φεύγει, είναι εκεί και περιμένει να δει από εσένα το πλατύ χαμόγελο σου, το τρανταχτό γέλιο που βγαίνει από τα βαθύ της ψυχής σου. Είναι δίπλα σου έστω και νοερά εάν δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ένας καλός φίλος σε κοιτά στα μάτια και λέει τις αλήθειες και δεν ζει στα σκοτάδια της ψυχής του.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Αυτός είναι ο δικός μου φίλος ο οποίος γελά με την ψυχή του, πειράζει, γεύεται και απολαμβάνει την καθημερινότητα του. Αγνοεί άτομα που τον πλήγωσαν και συνεχίζει παρακάτω. Έχει διαπιστώσει ότι κανένας δεν ζει για πάντα και δεν κρατά μακριά, τους ανθρώπους που τον σεβάστηκαν και του πρόσφεραν απλόχερα την αγάπη τους.
Ο δικός μου φίλος δεν έχει κρυμμένα όνειρα και επιθυμίες γιατί απλά τα πραγματοποιεί όσο μπορεί. Δεν έχει κολλήματα, πρέπει και γιατί…Αγαπάει με την ψυχή του την δεδομένη στιγμή, το μόνο λάθος του είναι ότι ενθουσιάζεται πολύ. Όμως, δεν ξεχνά και μετά που θα του φύγει ο ενθουσιασμός προσπαθεί να είναι ευγενικός και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να του κρατήσει κακία. Τον γνωρίζω από παιδί, έμαθα τον κρυφό του κόσμο και κανένας και τίποτε δεν μπορεί να μπει ανάμεσα μας. Όσο κι’ εάν κάποιοι προσπάθησαν να το κάνουν.
Μπορεί να αφήνει κάποιες αναπάντητες ερωτήσεις όμως σε κάποια στιγμή θα αφεθεί και θα δώσει τις απαντήσεις του μέσα από τις πράξεις. Παρόλο που ο κόσμος μας είναι γεμάτος Ιούδες που φιλούν υπέροχα ο συγκεκριμένος φίλος δεν πράττει το ίδιο. Τολμά να ζήσει μια νέα αρχή και παίρνει το μερίδιο της ευθύνης του. Μπορεί να λυπάται αλλά προχωρά αναθεωρώντας τις σκέψεις, τις αντιλήψεις και «σπαταλά» τον χρόνο του με τα γεγονότα που θα του συμβούν στην ζωή. Αυτό το φίλο αγαπώ, γιατί απλά είμαι εγώ…
