Η 22α Οκτωβρίου είναι μια ημερομηνία που η Αλεξία Ποταμίτου δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει. Είναι η μέρα που ο γιος της, ο μικρός Νικόλας Αρτεμίου, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια απουσία που παραμένει καθημερινά αισθητή. Δύο χρόνια μετά, η Αλεξία συνεχίζει τη ζωή της, όμως ξέρει καλά πως από εκείνη τη μέρα τίποτα δεν είναι πια το ίδιο.
Με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από τον θάνατο του γιου της, η ίδια προχώρησε σε μια συγκινητική ανάρτηση, μιλώντας για τον πόνο που δεν φαίνεται πάντα στους άλλους. Για εκείνες τις στιγμές που μπορεί να γελά, να χαίρεται και να συμμετέχει σε συζητήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η θλίψη έχει φύγει.
«Ίσως κάνεις το λάθος να νομίζεις πως είμαι το ίδιο άτομο που ήμουν παλιά. Αλλά μπορείς να το δεις στα μάτια μου — δεν είμαι», έγραψε, περιγράφοντας με λόγια όσα έχουν αλλάξει μέσα της από τότε που έχασε το παιδί της. Ο μικρός Νικόλας έδωσε τη δική του δύσκολη μάχη με το σάρκωμα Ewing, μια επιθετική μορφή καρκίνου. Η απώλειά του σημάδεψε για πάντα τη μητέρα του, η οποία, παρά τον πόνο της, επέλεξε να δώσει συνέχεια στην αγάπη της για τον γιο της μέσα από μια προσπάθεια που έχει στόχο να βοηθήσει και άλλα παιδιά.
Μετά τον θάνατό του, δημιούργησε το Nicholas Zoe Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που στηρίζει τη χρηματοδότηση ερευνών για νέες θεραπείες στον παιδιατρικό καρκίνο του σαρκώματος.
Στην ανάρτησή της, η Αλεξία αναφέρθηκε και στη διαδικασία της ίασης, αναγνωρίζοντας πως ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε βαθύτερη κατανόηση των συναισθημάτων και σε νέες στιγμές χαράς. Κλείνοντας το μήνυμά της, απευθύνθηκε στον Νικόλα της με μια ευχή γεμάτη αγάπη: «Εύχομαι να είσαι ελεύθερος, όπου κι αν βρίσκεσαι».
Δύο χρόνια μετά, η ζωή προχωρά, αλλά η Αλεξία γνωρίζει πως η ίδια δεν είναι ο άνθρωπος που ήταν πριν από εκείνη την ημέρα. Μπορεί να χαμογελά και να βρίσκει ξανά χαρά σε μικρές στιγμές, όμως η απουσία του παιδιού της θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής της.
Γιατί η 22α Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η μέρα που ο κόσμος της άλλαξε για πάντα. Και ο Νικόλας θα παραμένει πάντα παρών στην καρδιά και στη μνήμη της, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
