Η μεγαλύτερη τιμωρία ενός ανθρώπου είναι να ζει μέσα στις τύψεις και ενοχές όταν φυσικά έχει συναίσθηση και αναγνωρίζει τι λάθη έχει πράξει στη ζωή του. Εάν φυσικά ο εγωισμός του, τον αφήνει να κάνει αυτοκριτική, να βλέπει κατάματα τα λάθη του και έχει επίγνωση των πράξεων του.
Τύψεις και ενοχές. Ένα εσωτερικό «καμπανάκι» που χτυπά για να μας υπενθυμίσει ότι πάνω στην γη δεν είμαστε μόνοι μας, ότι πρέπει να σεβόμαστε τον άλλο που έχουμε στο πλαϊ μας και ότι πρέπει, ναι μεν, να έχουμε άποψη για τα θέλω μας όμως πρέπει να σεβόμαστε και την άποψή των άλλων. Αρκετές φορές στην ζωή μας κάνουμε λάθη, όμως μέσα από αυτά μαθαίνουμε και προχωράμε παρακάτω. Και ποτέ μας δεν ρίχνουμε τις ευθύνες για τις πράξεις μας σε κάποιον άλλο. Οι τύψεις και ενοχές είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας που μας στήνει σε μια γωνία και μας δείχνει τι λάθη έχουμε κάνει, κάτι που είναι εντελώς ανθρώπινο και υγιείς. Το θέμα είναι να παραδεχόμαστε αυτά τα υποτιθέμενα λάθη μας και να αντιλαμβανόμαστε τις οποιεσδήποτε πράξεις μας. Τύψεις και ενοχές για το πιο μικρό πράγμα και θεωρούμε ότι δεν είναι σωστό (μέσα μας) συμβαίνει και στην καθημερινότητα μας.
Γιατί όλοι μας έχουμε πράξει κάτι που ενόχλησε τον άλλο. Το θέμα είναι να το παραδεχτούμε. Να μην θεωρούμε ότι είμαστε υπεράνω όλων και να μην επικρίνουμε τους άλλους για τις λανθασμένες κατά εμάς, πράξεις τους. Γιατί σε αυτή την ζωή κανένας δεν είναι αλάνθαστος. Όταν ανοίγουμε το στόμα μας να σκεφτόμαστε τι λέμε και να μην θεωρούμε ότι είμαστε οι εξυπνότεροι από όλους. Να μπορούμε να «διαβάσουμε» την καλοσύνη του άλλου, τα μάτια του που πάντοτε κρύβουν τη αλήθεια, τον τρόπο που κινείται αλλά πολύ περισσότερο τις πράξεις του. Και ποτέ δεν πρέπει να λέμε ψέματα σε κάποιον που πραγματικά ξέρει τη αλήθεια γιατί όσο κι’ εάν θέλουμε να κρύψουμε την αλήθεια κάποια στιγμή φανερώνεται.
Γιατί η αλήθεια είναι όπως ένα μωρό που γεννιέται, περπατά, μιλά και στο τέλος μοιάζει στο μπαμπά και στην μαμά, και φέρνει μαζί του πολλά από το χαρακτήρα τους, αντιγράφει τους ίδιους, κάποτε λανθασμένα ή αλάνθαστα. Για αυτό, μην κρύβεστε από την αλήθεια, από τα λάθη σας αλλά και τα πάθη σας. Γιατί η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή και γεμάτη ψέμα που στο τέλος αποκαλύπτεται όσο και να κρυφτούμε… Και το πιο σημαντικό είναι εάν κάποτε τιμωρηθούμε για τις πράξεις μας με οποιονδήποτε τρόπο, αυτό που θα μας κυνηγάει μια ζωή είναι οι τύψεις και οι ενοχές μας…
