Tην αγανάκτηση του για άλλη μια φορά εξέφρασε ο Λούκας Κουρούσιης, στην πρωινή εκπομπή Πρωτοσέλιδο. Ο προπονητής και πρώην καρκινοπαθής μετά την αποκάλυψη του στο Coffeevibesmagazine θέλησε να ξεσπάσει μέσω τηλεόρασεως για να επισημάνει όσα συμβαίνουν στο Παιδοογκολογικό θάλαμο του Μακάρειου Νοσοκομείου. Ο ίδιος αποκάλυψε άλλη μια περίπτωση 13χρονης που ακόμη περιμένει απάντηση για βοήθεια.
Μιλώντας για την απώλεια του Νεκτάριου εξέφρασε την αγανάκτησή του αναφέροντας ότι όπως την περίπτωση του Νεκτάριου υπάρχουν αμέτρητα περιστατικά που χρήζουν παρακολούθησης.
«Ο μικρός Νεκτάριος αιτήθηκε μια καρέκλα πριν δέκα μήνες. Λόγω της κατάστασής του χρειαζόταν μια ειδική καρέκλα για να μπορεί να μεταφέρεται και να τρώει. Η απάντηση για την καρέκλα ήρθε μετά από δέκα μήνες και οι γονείς έλαβαν την απαντητική επιστολή την ημέρα του θανάτου του. Φανταστείτε τον οδυρμό και τον πόνο της οικογένειας την Κυριακή όταν το παιδί τους απεβίωσε να ανοίξουν την επιστολή και να γράφει ότι τελικά η καρέκλα θα έρθει».
Η 13χρονη που νοσεί, αιτήθηκε ασανσέρ για να ανεβαίνει στο δωμάτιο στο σπίτι της. «Το κόστος για το ασανσέρ είναι 7.500 ευρώ και ένα χρόνο μετά ακόμα περιμένει απάντηση. Ευτυχώς, με τη βοήθεια της μητέρας και του Συνδέσμου Μικροί Ήρωες, από εισφορές αποκτήθηκε το ασανσέρ. Προέρχεται από μια μονογονεϊκή οικογένεια, η μητέρα αιτήθηκε ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα πριν από 1,5 χρόνο, επειδή δεν μπορεί να δουλεύει λόγω της κατάστασης του παιδιού, και ακόμα περιμένει απάντηση».
«Το 1996 τα πράγματα ήταν καλύτερα. Σήμερα, δεν υπάρχει παιδοογκολόγος στην Κύπρο. Υπάρχουν οι γιατροί εκεί που δίνουν τα πάντα αλλά δεν υπάρχει εξειδικευμένος παιδοογκολόγος στην Κύπρο. Μηχανήματα για παιδοογκολογία δεν υπάρχουν. Το 90% των νέων περιστατικών αναγκάζονται να φεύγουν στο εξωτερικό. Φανταστείτε μια οικογένεια να φεύγει η μητέρα με το ένα παιδί να πηγαίνει Γερμανία, να μένει ο σύζυγος με τα άλλα παιδιά στην Κύπρο, να σταματούν τις δουλειές τους, να πηγαίνουν σε μια χώρα χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα, να έχουν την έγνοια του παιδιού αλλά και το κόστος διαβίωσης σε αυτές τις χώρες».
«Ο Νεκτάριος ήταν ένα παιδάκι 5 χρονών. Όταν σε ένα παιδάκι δεν μπορούμε να προσφέρουμε ένα επίπεδο ζωής σε αυτή την ασθένεια, εάν δεν μπορούν, να μείνουν σπίτι τους. Μιλούμε για παιδιά πέντε χρονών που καλούνται να παλέψουν για τη ζωή τους. Βλέπουμε μεγάλους, 40-50 χρονών να παλεύουν με τον καρκίνο και διαλύονται, όχι ένα παιδάκι 5, 8, 10 χρονών».
