Το να πεις λόγια μεγάλα είναι απλό, το να τα κάνεις όμως πράξη είναι ακόμη δυσκολότερο. Οι φιλοσοφημένες λέξεις και τα σωστά ελληνικά θέλουν και το κατάλληλο πρόσωπο για να τις εκφράσουν. Δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι, κάποιοι διαφέρουν από τους άλλους. Κανένας, δεν μοιάζει με τον άλλο και όλοι είμαστε διαφορετικοί. Και αυτή είναι η μαγεία της ζωής…
Να μπορούμε, να μην είμαστε «αντίγραφο» ενός άλλου ατόμου. Γιατί, αυτό είναι το ωραίο, να μπορούμε να εκφραζόμαστε, να λέμε την άποψη μας και να διεκδικούμε έστω και με όνειρα αυτό που θέλουμε να κατακτήσουμε. Να μην το παίζουμε φωστήρες και καλλιεργημένοι και να βλέπουμε μέσα μας, αυτό που κρύβουμε πραγματικά. Να κάνουμε, έστω και μια στιγμή την αυτοκριτική μας και να συγχωρούμε αυτούς που πραγματικά μας πλήγωσαν. Γιατί, εκεί βρίσκεται η ηρεμία της ψυχής, να μπορείς να συγχωρείς και να προχωράς.
Κάποιες φορές, είναι ωραίο να ζεις σε ένα ροζ συννεφάκι, έτσι για αλλαγή, έτσι για την πλάκα. Να ονειρεύεσαι πριγκίπισσες, κάστρα, γοργόνες και τα διάφορα συναφή, έτσι για να ξεχνάς λίγο την πραγματικότητα. Να κάνεις όνειρα και να βάζεις κάποιους στόχους και να φαντάζεσαι ότι εσύ είσαι η πρωταγωνίστρια ενός παραμυθιού που πραγματικά δεν θέλεις να τελειώσει. Κι’ εάν η ιστορία σου, πρέπει να τελειώσει, τότε ευελπιστείς ότι θα έχει ένα happy end.
Γιατί, είναι ωραίο για λίγο η φαντασία να ξεπερνά την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ζούμε τώρα. Είναι όμορφο να φαντάζεσαι ότι η κακία, η υποκρισία η ψευτιά δεν υπάρχει στον κόσμο και ότι όλοι έχουν να πουν μια καλή κουβέντα για το διπλανό τους. Είναι ωραίο να μην υποκρίνεσαι ότι συμπαθείς κάποιον και να το «παίζεις» απλά ευγενικός. Και είναι πραγματικά ωραίο να είσαι «όμορφος» άνθρωπος, όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Αυτή είναι η μαγεία ενός παραμυθιού που ονειρεύεσαι πραγματικά, μιας ιστορίας που απλά την ονειρεύεσαι…
