Kαι να θέλω να μιλήσω για Πριγκίπισσες και Πρίγκιπες, δεν μπορώ γιατί η Πριγκίπισσα έχει πάει σε άλλη γειτονιά. Μακριά από εδώ. Η Πριγκίπισσα του παραμυθιού, δεν υπάρχει, δεν ζει τουλάχιστον από ότι ξέρω εδώ κοντά…Η Πριγκίπισσα βρίσκεται πλέον μόνο μέσα στα όνειρα είναι δοτική, καλή, όμορφη, περιποιητική και ευγενική. Με τη πρώτη ματιά κερδίζει τον συνομιλητή της και δεν κάνει και πολύ προσπάθεια να την συμπαθήσεις. Η πριγκίπισσα αυτή, ζει σε άλλη γειτονιά, είναι ειλικρινής και απλή, έχει μονίμως ένα χαμόγελο στα χείλη, είναι ανεκτική και σεμνή και ξέρει πότε θα μιλήσει και πότε όχι.
Σέβεται πρώτα από όλα τον εαυτό της και μετά τους άλλους, είναι σωστή και δίκαιη. Ρομαντική μέχρι ενός σημείου χωρίς να ξεφεύγει από την πραγματικότητα. Είναι ομιλητική και ακουστική, ξέρει πότε να σταματάει να μιλάει και πότε όχι. Είναι αληθινή και σωστή και προπάντων όταν σε αγαπάει, το δείχνει. Όχι με λόγια αλλά με πράξεις…Η Πριγκίπισσα αυτή δεν νομίζω πλέον να υπάρχει… απέχει πολύ από την πραγματικότητα…Είναι μια φαντασία που πλανιέται στο αέρα.
Είναι μια πριγκίπισσα που υπάρχει μόνο στην φαντασία των ανθρώπων, και ονομάζεται αξιοπρέπεια. Κάποτε, υπήρχε και την είχαν γνωρίζει από κοντά πάρα πολλοί, αλλά πλέον δεν υπάρχει πια, γιατί έφυγε και πήγε σε άλλη γειτονιά. Δεν έχει σάρκα και οστά…Και είναι αυτή που σταμάτησε τον χρόνο. Η πριγκίπισσα έχασε τον πρίγκιπα της σε μια βραδιά…και ίσως δεν ξαναγυρνά…Ήταν μια πριγκίπισσα πλαστή, εικονική, μα τόσο αληθινή…Η αξιοπρέπεια η οποία δεν υπάρχει πια…
