Μέσα στο Αρεταίειο Νοσοκομείο της Αθήνας, ένας θάλαμος κρατά ζωντανή τη μνήμη του Αγίου Νεκταρίου. Είναι το δωμάτιο όπου νοσηλεύθηκε τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του και εκοιμήθη τον Νοέμβριο του 1920, σε ηλικία 74 ετών. Ο χώρος διατηρείται μέχρι σήμερα ως τόπος προσκυνήματος και προσευχής.
Το κρεβάτι, οι εικόνες, τα λουλούδια και τα τάματα συνθέτουν την εικόνα ενός χώρου στενά δεμένου με την πίστη των ανθρώπων. Εκεί, μέσα σε ένα νοσοκομείο όπου καθημερινά δοκιμάζονται ασθενείς και οικογένειες, η μορφή του Αγίου συντροφεύει όσους αναζητούν παρηγοριά.
Ασθενείς, συγγενείς και επισκέπτες στέκονται μπροστά στην εικόνα του για μια προσευχή. Άλλοι ζητούν υγεία για έναν δικό τους άνθρωπο, άλλοι δύναμη για να αντέξουν τη θεραπεία και άλλοι έρχονται να πουν ένα ευχαριστώ. Στον θάλαμο όπου άφησε την τελευταία του πνοή, το καντήλι παραμένει αναμμένο στη μνήμη του. Η ιδιαίτερη συγκίνηση αυτού του δωματίου βρίσκεται και στη θέση του, ανάμεσα στους θαλάμους νοσηλείας, κοντά σε ανθρώπους που πονούν και αγωνιούν. Ο Άγιος Νεκτάριος υπήρξε και ο ίδιος ασθενής στον ίδιο χώρο. Ίσως γι’ αυτό όσοι στρέφονται στην προσευχή του να νιώθουν πως μπορούν να του εμπιστευτούν τόσο τον φόβο όσο και την ελπίδα τους.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την κοίμησή του, το δωμάτιό του παραμένει ένα ξεχωριστό προσκύνημα μέσα στην Αθήνα. Ένας χώρος όπου η μνήμη του Αγίου συναντά την ανθρώπινη ανάγκη για κουράγιο, ανακούφιση και πίστη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
