Αυτό που δεν μπορεί να κατανοήσει ο διπλανός σου με απλές λέξεις και κινήσεις, τότε δεν μπορείς να κάνεις τίποτε γι’ αυτό. Όταν του άλλου, του έχει κολλήσει κάτι μέσα στο μυαλό δεν είναι εύκολο να του το ξεκολλήσεις. Βαδίζει με αυτό τον τρόπο σκέψης και προσπαθεί να ανταπεξέλθει, επαναλαμβάνοντας καθημερινώς τα ίδια πράγματα με τα ίδια γραφόμενα και τις ίδιες αναρτήσεις, μέχρι όλοι οι άλλοι του δώσουν κάποια σημασία.
Προσπαθώντας να κάνεις τον άλλο να ασχοληθεί μαζί σου, σαφώς χάνεις και την ουσία της ζωής. Γιατί απλούστατα εάν είσαι κολλημένος στα ίδια γρανάζια, στις ίδιες υποσχέσεις, ότι όλα κυλούν άψογα και ότι κάτω από το χαλί δεν κρύβονται τα κακώς έχοντα, τότε δεν προχωράς ένα βήμα παρακάτω. Ίσως δεν θέλεις να παραδεχτείς την αλήθεια και ούτε θέλεις να την ακούσεις γιατί την φοβάσαι…Δυστυχώς, όμως όλα σε κάποια στιγμή θα βγουν στο φως και τότε πρέπει αυτοί που ευθύνονται να βρουν μέρος να κρυφτούν.
Γιατί σε κάποια φάση της ζωής φανερώνονται όλα όσα άδικα έχεις πράξει και όλα όσα προσπαθείς να κρύψεις κάτω από το χαλί για κάποιους άλλους ή ακόμη για σένα. Όταν θεωρείς ότι αυτό που έχεις απέναντι σου, λάμπει και ότι είναι χρυσός, υπάρχει το ενδεχόμενο σε κάποια φάση να αντιληφθείς ότι είναι χάλκινο και ψεύτικο. Γιατί ποτέ δεν πρέπει να είσαι σίγουρος για κάτι που σου λένε χωρίς να έχεις ακούσεις και την άλλη όψη. Γιατί, τότε γίνεσαι συνένοχος στα κακώς έχοντα των άλλων που επηρεάζουν σε μέγιστο βαθμό όλους τους υπόλοιπους.
Και αυτό, πλέον δεν λέγεται αντικειμενικότητα, είναι απλά φόβος ότι θα χάσεις τα κεκτημένα, γιατί δεν καταπιάνεσαι με τη ουσία αλλά με ένα ψεύτικο κόσμο, αγγελικά πλασμένο παρουσιάζοντας μέσω της γραφής σου ότι όλα βαίνουν καλά χωρίς προβλήματα. Γιατί στην τελική δεν θέλεις να αποκαλύψεις την αλήθεια αλλά αυτό που σου σερβίρουν για το δικό σου όφελος…
