Δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπουμε και, δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν, μάλλον δεν θα είναι και η τελευταία. Το Πάρκο Ζεμπύλα, ένας από τους πιο γνωστούς δημόσιους χώρους της περιοχής, μετατρέπεται συχνά σε σημείο συνάθροισης για νέους μετά από συναυλίες και διάφορες εκδηλώσεις. Και μέχρι εδώ όλα καλά.
Το θέμα αρχίζει όταν η διασκέδαση τελειώνει και πίσω μένει μια εικόνα που δεν τιμά κανέναν. Σκουπίδια, άδεια μπουκάλια, υπολείμματα φαγητού και γενικά μια κατάσταση που δείχνει ξεκάθαρα έλλειψη σεβασμού προς τον δημόσιο χώρο. Δυστυχώς, δεν μιλάμε για μεμονωμένο περιστατικό. Παρόμοιες εικόνες καταγράφονται σχεδόν μετά από κάθε μεγάλη εκδήλωση ή συναυλία. Είναι μια επαναλαμβανόμενη συνήθεια που πλέον δεν μπορεί να αγνοηθεί. Και όσο κι αν είναι εύκολο να ρίξει κανείς το φταίξιμο στους «άλλους», η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη νεολαία που διασκεδάζει – κάτι απολύτως φυσιολογικό και θεμιτό – αλλά και τον τρόπο με τον οποίο όλοι μας αντιλαμβανόμαστε την έννοια της ευθύνης σε έναν κοινόχρηστο χώρο. Γιατί η παιδεία δεν φαίνεται μόνο στο πώς περνάμε καλά, αλλά και στο τι αφήνουμε πίσω μας.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το ερώτημα επιστρέφει ξανά και ξανά, κάνουμε αρκετά ως κοινωνία, ως γονείς, ως σχολεία; Ή απλώς συνηθίσαμε να σχολιάζουμε τις εικόνες κάθε φορά που επαναλαμβάνονται;
Το σίγουρο είναι ότι το Πάρκο Ζεμπύλα – όπως και κάθε δημόσιος χώρος – αξίζει κάτι καλύτερο από το να γίνεται «θύμα» της στιγμής. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η εικόνα που αφήνουμε πίσω μας λέει πολλά περισσότερα για εμάς απ’ ό,τι η ίδια η διασκέδαση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
