Το κουσκούς του σούπερ μάρκετ είναι συχνά ήδη προβρασμένο και χρειάζεται ενυδάτωση, λίγη αναμονή και αφράτεμα με πιρούνι. Αν το αντιμετωπίσουμε σαν ρύζι και συνεχίσουμε να το βράζουμε, είναι εύκολο να χάσει την ανάλαφρη υφή του.
Οι μικροί του κόκκοι παρασκευάζονται από σκληρό σιτάρι και σιμιγδάλι. Στη βορειοαφρικανική κουζίνα το όνομα περιγράφει τόσο το ίδιο το υλικό όσο και το ολοκληρωμένο φαγητό, με λαχανικά, κρέας και μπαχαρικά. Η παραδοσιακή παρασκευή στον ατμό διαφέρει από τη γρήγορη εκδοχή της συσκευασίας.
Για το προβρασμένο κουσκούς, βάζουμε την ποσότητα που θέλουμε σε μπολ, προσθέτουμε ζεστό νερό ή ζωμό στην αναλογία του προϊόντος και σκεπάζουμε. Οταν απορροφηθεί το υγρό, χωρίζουμε απαλά τους κόκκους με πιρούνι. Η αναλογία και ο χρόνος της συσκευασίας έχουν προτεραιότητα, γιατί τα προϊόντα δεν είναι όλα ίδια.

Λίγο ελαιόλαδο, λεμόνι και ψιλοκομμένα μυρωδικά δίνουν μια απλή βάση για σαλάτα. Ψητά λαχανικά ή μια σάλτσα μπορούν να μπουν από πάνω, χωρίς να χρειάζεται δυνατό ανακάτεμα που θα πιέσει τους κόκκους.
Η σημασία του κουσκούς ξεπερνά την τεχνική του μαγειρέματος. Το 2020 οι γνώσεις και οι πρακτικές γύρω από την παρασκευή και την κατανάλωσή του εντάχθηκαν στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO, μέσα από κοινή υποψηφιότητα της Αλγερίας, της Μαυριτανίας, του Μαρόκου και της Τυνησίας. Η αναγνώριση αφορά και τον τρόπο που το φαγητό φέρνει τους ανθρώπους στο ίδιο τραπέζι.

