Η καθοριστική συμβολή του στην προσπάθεια να σωθεί ο νεαρός εθνοφρουρός αναδεικνύει ξανά την αξία ενός λειτουργήματος που απαιτεί γνώσεις, ψυχραιμία και πάνω απ’ όλα ανθρωπιά.
Στην πρώτη γραμμή όταν μια ανθρώπινη ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο, αλλά και δίπλα σε ανθρώπους που χρειάζονται λίγη δύναμη για να συνεχίσουν. Ο νοσηλευτής και διασώστης Θεοτόκης Νικολάου βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο μαζί με τους συνάδελφους του, αυτή τη φορά για τη συμβολή του στην προσπάθεια διάσωσης του νεαρού εθνοφρουρού που υπέστη καρδιακή ανακοπή στην παλιά Λευκωσία.
Μιλώντας σήμερα στο ΣΙΓΜΑ, περιέγραψε τις κρίσιμες στιγμές της επιχείρησης, εξηγώντας πόσο σημαντική ήταν η άμεση κινητοποίηση των συναδέλφων του νεαρού, η γρήγορη ανταπόκριση των διασωστών και η συνεργασία όλων όσοι συμμετείχαν στην προσπάθεια να κρατηθεί στη ζωή. Η δική του μαρτυρία, ωστόσο, φέρνει ξανά στο προσκήνιο και μια άλλη, εξίσου σημαντική πλευρά του νοσηλευτικού λειτουργήματος, την ανθρώπινη προσέγγιση, εκείνη που δεν μετριέται μόνο με λεπτά, ιατρικές πράξεις και επείγοντα περιστατικά, αλλά και με τη δύναμη που μπορεί να προσφέρει κάποιος σε έναν συνάνθρωπό του.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θεοτόκης Νικολάου αναδεικνύει αυτή την πλευρά της δουλειάς του. Σε παλαιότερη ανάρτησή του είχε συγκινήσει με την ιστορία μιας ηλικιωμένης γυναίκας, η οποία, μετά από 15 ημέρες νοσηλείας στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, ετοιμαζόταν να επιστρέψει στο σπίτι της. Στην τσάντα της είχε κρατήσει ένα σημείωμα με λόγια που της είχε γράψει ο ίδιος και τα οποία, όπως του εξομολογήθηκε, διάβαζε κάθε δέκα λεπτά για να παίρνει δύναμη. «Εθκιάβαζα το κάθε 10 λεπτά, γιε μου, τζιαι έπιαννα δύναμην», του είχε πει, με τη συγκίνηση να είναι αμοιβαία.
Δύο διαφορετικές ιστορίες, με κοινό παρονομαστή την αξία της προσφοράς. Από μια επείγουσα προσπάθεια διάσωσης μέχρι μια μικρή πράξη που δίνει κουράγιο σε έναν άνθρωπο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, το νοσηλευτικό λειτούργημα αποδεικνύει καθημερινά ότι η φροντίδα δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος υγείας.
Και ασφαλώς, η αναγνώριση αυτή δεν αφορά μόνο τον Θεοτόκη Νικολάου. Αφορά όλους τους νοσηλευτές και διασώστες που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στους ασθενείς, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες, προσφέροντας τις γνώσεις, τον χρόνο και τις δυνάμεις τους. Ανθρώπους που καλούνται να ενεργήσουν γρήγορα στις κρίσιμες στιγμές, αλλά και να δείξουν κατανόηση όταν αυτό που χρειάζεται περισσότερο ένας ασθενής είναι μια κουβέντα παρηγοριάς.
Γιατί πίσω από κάθε περιστατικό υπάρχει ένας άνθρωπος και πίσω από κάθε επιτυχημένη προσπάθεια φροντίδας βρίσκεται μια ομάδα επαγγελματιών που υπηρετεί έναν σκοπό πολύ μεγαλύτερο από την καθημερινή εργασία, την προστασία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
