«Το ήξεραν οι πάντες και δεν μετακινήθηκε αυτό το παιδί». Η φράση της μάρτυρος Κυριακής Ιωάννου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας επανέφερε στο προσκήνιο τα ερωτήματα για όσα συνέβαιναν στη ζωή του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, πριν από τον θάνατό του τον Σεπτέμβριο του 2019.
Περιγράφοντας όσα γνώριζε από την επαγγελματική της επαφή με την οικογένεια, η προϊστάμενη νοσηλεύτρια των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας έκανε λόγο για ένα παιδί που, όπως υποστήριξε, ζούσε σε κακοποιητικό περιβάλλον, ενώ αναφέρθηκε στις δυσκολίες στο σχολείο, στα προβλήματα στο σπίτι και στις συζητήσεις που είχαν γίνει για το ενδεχόμενο μετακίνησής του.
Η κ. Ιωάννου κατέθεσε στο πλαίσιο της διερεύνησης των συνθηκών θανάτου του παιδιού, με τη σημερινή διαδικασία να περιλαμβάνει την ολοκλήρωση της αντεξέτασής της από τους δικηγόρους των κατηγορουμένων. Η ίδια είχε στηρίξει τη μητέρα του Στυλιανού, στο πλαίσιο της επαγγελματικής της ιδιότητας, κατά την περίοδο 2010-2012. Στο επίκεντρο της αντεξέτασης βρέθηκε, μεταξύ άλλων, η ψυχολογική κατάσταση της μητέρας και ο τρόπος με τον οποίο η ίδια μπορούσε να ανταποκρίνεται στις καθημερινές της υποχρεώσεις. Απαντώντας σε ερωτήσεις του δικηγόρου της μητέρας, Άγγελου Ιωάννου, η μάρτυρας εξήγησε ότι, παρά την κατάθλιψη από την οποία υπέφερε, η γυναίκα ήταν σε θέση να εργάζεται, να οδηγεί, να μεταφέρει τα παιδιά της στο σχολείο και να φροντίζει βασικές ανάγκες του σπιτιού.
Όπως ανέφερε, η μητέρα επικοινωνούσε με κοινωνική λειτουργό, απευθυνόταν στην Αστυνομία και αναζητούσε βοήθεια. Η κ. Ιωάννου διευκρίνισε, ωστόσο, ότι δεν ήταν δική της αρμοδιότητα να προβαίνει σε ψυχιατρικές διαγνώσεις.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Στυλιανός στο σχολείο. Σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρα, τον Μάρτιο του 2011 η μητέρα είχε επικοινωνήσει μαζί της και την ενημέρωσε ότι οι δυσκολίες συνεχίζονταν. Όπως της είχε αναφέρει, το παιδί δεν έμπαινε στην τάξη, δεν καθόταν στο θρανίο, χτυπούσε το κεφάλι του πάνω σε αυτό, ενώ αντιμετώπιζε και περιστατικά σχολικού εκφοβισμού.
Η μάρτυρας σημείωσε ότι η αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού εμπίπτει στις αρμοδιότητες του σχολείου και του Υπουργείου Παιδείας.
Στην κατάθεσή της αναφέρθηκε, επίσης, στις δυσκολίες που, όπως είπε, της περιέγραφε η μητέρα για την οικογενειακή της ζωή. Μεταξύ άλλων, έκανε λόγο για καβγάδες με τον σύζυγό της, ισχυρισμούς ότι εκείνος την κτυπούσε, σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δυσκολίες στη διαχείριση της καθημερινότητας, καθώς εργαζόταν πολλές ώρες στην οικογενειακή μάντρα. Η κ. Ιωάννου ανέφερε ακόμη ότι η μητέρα ζητούσε βοήθεια από διάφορες πλευρές, μεταξύ των οποίων το σχολείο, οι αρμόδιες υπηρεσίες, η Αστυνομία και ο ιερέας της κοινότητας.
Όπως κατέθεσε, στις 6 Δεκεμβρίου 2011 η μητέρα επικοινώνησε ξανά μαζί της, ζητώντας να συνεργαστούν εκ νέου. Παρότι ανέφερε ότι θα το σκεφτόταν, δεν επανήλθε. Η ίδια είπε ότι ενημερώθηκε το Γραφείο Ευημερίας, ώστε να εξετάσει τι συνέβαινε με την οικογένεια, εξηγώντας ότι η υπηρεσία της παρείχε στήριξη κατόπιν αιτήματος των γονιών. Κατά την αντεξέταση από τον δικηγόρο της τρίτης κατηγορουμένης, λειτουργού των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Βίκτωρα Ακάμα, τέθηκε το ζήτημα της ενημέρωσης της κοινωνικής λειτουργού για όσα φέρεται να συνέβαιναν στο σπίτι, καθώς και το κατά πόσο υπήρχαν γραπτές καταγραφές των σχετικών συζητήσεων.
Η μάρτυρας ανέφερε ότι είχε συζητήσει με την κοινωνική λειτουργό το ενδεχόμενο μετακίνησης των παιδιών από το οικογενειακό περιβάλλον, υποστηρίζοντας ότι, όταν έθεσε το θέμα, έλαβε την απάντηση ότι θα το εξέταζαν.
Όταν ο δικηγόρος τη ρώτησε γιατί οι σχετικές συζητήσεις δεν είχαν καταγραφεί στην αναφορά της, η κ. Ιωάννου εξήγησε ότι εκείνη την περίοδο δεν γνώριζαν πως τα γεγονότα θα οδηγούσαν στη σημερινή δικαστική διαδικασία. Όπως είπε χαρακτηριστικά, αν γνώριζε την κατάληξη της υπόθεσης, θα είχε καταγράψει πολύ περισσότερα. Η μάρτυρας υποστήριξε ότι δεν μεταφέρει ανακρίβειες στο δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια από ορισμένα από τα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκε. Περιέγραψε, μάλιστα, ένα περιβάλλον που χαρακτήρισε κακοποιητικό, μέσα στο οποίο, όπως είπε, ζούσε ένα παιδί που είχε φτάσει στα όριά του και εκδήλωνε την πίεση που βίωνε μέσα από τη συμπεριφορά του.
«Το ήξεραν οι πάντες και δεν μετακινήθηκε αυτό το παιδί», επανέλαβε, τονίζοντας ότι ο δικός της ρόλος ήταν συμβουλευτικός και ότι δεν βρισκόταν στο δικαστήριο για να κατηγορήσει συναδέλφους της.
Αναφερόμενη, τέλος, στη βοήθεια που φέρεται να παρείχε ο Στυλιανός στην οικογενειακή μάντρα, η κ. Ιωάννου είπε ότι το παιδί σκούπιζε και βοηθούσε σε εργασίες, διευκρινίζοντας ότι η ίδια δεν το είχε δει προσωπικά, αλλά είχε ενημερωθεί σχετικά από διάφορες υπηρεσίες. Η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας θα συνεχιστεί τη Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου. Οι επόμενοι μάρτυρες αναμένεται να είναι ο αστυφύλακας που μετέφερε το κινητό τηλέφωνο του Στυλιανού και ο δάσκαλος που τον είχε μαθητή στη Β΄ Δημοτικού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
