Τριάντα χρόνια χρειάστηκε να περιμένει ο φωτογράφος και content creator Μπόρα Μάρκοβιτς για να αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα, παρόλο που έφτασε στην Κύπρο από τη Σερβία σε ηλικία μόλις δέκα ετών και μεγάλωσε στο νησί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η πολιτογράφησή του ως Κύπριου πολίτη εγκρίθηκε, βάζοντας τέλος σε μια αναμονή 30 χρόνων. Ο Μπόρα Μάρκοβιτς έφτασε στην Κύπρο από τη Σερβία σε ηλικία μόλις δέκα ετών. Εδώ μεγάλωσε, πήγε σχολείο και δημιούργησε τη ζωή του, αναπτύσσοντας με τα χρόνια έναν ισχυρό δεσμό με το νησί. Παρά το γεγονός ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Κύπρο, η απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας παρέμενε για δεκαετίες μια εκκρεμότητα.
Η διαδρομή προς την πολιτογράφηση δεν ήταν εύκολη. Σύμφωνα με προηγούμενα δημοσιεύματα, η υπόθεσή του συνδεόταν με προβλήματα που προέκυψαν από την άδεια παραμονής της οικογένειάς του τη δεκαετία του 1990, όταν ο ίδιος ήταν ακόμη παιδί. Η αίτηση που είχε υποβάλει το 2019 απορρίφθηκε το 2023, παρατείνοντας την αναμονή του. Η έγκριση της πολιτογράφησής του αποτελεί πλέον μια σημαντική εξέλιξη, καθώς βάζει τέλος σε μια μακρά και δύσκολη προσπάθεια.
Η σχέση του με τη φωτογραφία ξεκίνησε το 1997, λίγο μετά τη μετακόμιση της οικογένειάς του στην Κύπρο.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε αναφερθεί και στις πρώτες δυσκολίες που αντιμετώπισε στο σχολείο, καθώς όταν έφτασε στην Κύπρο δεν γνώριζε ελληνικά. Με τη βοήθεια της δασκάλας του, κατάφερε μέσα σε μόλις έξι μήνες να μάθει τα βασικά και να επικοινωνεί με τους συμμαθητές του. Η σχέση του με τη φωτογραφία ξεκίνησε το 1997, λίγο μετά τη μετακόμιση της οικογένειάς του στην Κύπρο. Όπως ο ίδιος αποκάλυψε, οι γονείς του αγόρασαν τότε την πρώτη οικογενειακή φωτογραφική μηχανή, μια Kodak με φιλμ, δίνοντάς του την ευκαιρία να αρχίσει να αποτυπώνει τις πρώτες του εικόνες. Σε μια εποχή που κάθε φωτογραφία είχε τη δική της αξία, καθώς το φιλμ περιόριζε τον αριθμό των λήψεων, άρχισε να γεννιέται ένα ενδιαφέρον που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο δημιουργικό ταξίδι.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1999, ήρθε και η πρώτη βιντεοκάμερα, με τον ίδιο να περνά τα καλοκαίρια δημιουργώντας μικρές ταινίες μαζί με τους φίλους του. Κοιτάζοντας σήμερα πίσω, ο Μπόρα αναγνωρίζει πως αυτή η διαδρομή στον κόσμο της εικόνας πιθανότατα δεν θα είχε ξεκινήσει χωρίς τους γονείς του και την Κύπρο, τον τόπο που έγινε το σπίτι του και το σκηνικό μέσα στο οποίο εξελίχθηκε η αγάπη του για τη φωτογραφία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
