Η Τρίτη του Πάσχα φέρνει για πολλούς την επιστροφή στην καθημερινότητα, με τις εικόνες των γιορτών ακόμη νωπές. Για κάποιες οικογένειες όμως, δεν υπήρξε ποτέ αυτή η ανάπαυλα. Η πραγματικότητα παρέμεινε ίδια — δύσκολη και πιεστική.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Οργάνωσης Παραπληγικών Δημήτρης Λαμπριανίδης, υπάρχουν οικογένειες που ούτε καν κατάφεραν να στρώσουν ένα στοιχειώδες πασχαλινό τραπέζι, λόγω των οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν. Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η κατάσταση για οικογένειες όπου ο ένας γονέας είναι άτομο με αναπηρία. Το υφιστάμενο πλαίσιο για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα λαμβάνει υπόψη ως οικογενειακό εισόδημα ακόμη και χαμηλούς μισθούς συζύγων, καθώς και τα εισοδήματα άγαμων τέκνων μέχρι την ηλικία των 28 ετών. Στην πράξη, αυτό οδηγεί πολλές οικογένειες εκτός στήριξης, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.
Ο ίδιος τονίζει πως αυτή η προσέγγιση όχι μόνο δεν βοηθά, αλλά ουσιαστικά μεταφέρει την ευθύνη στήριξης του ατόμου με αναπηρία στην οικογένεια, δημιουργώντας ένα διαρκές οικονομικό βάρος. Ένα βάρος που συχνά επηρεάζει και τα ανήλικα παιδιά, κρατώντας τα σε συνθήκες στερήσεων. Παρά τις εισηγήσεις που έχουν κατατεθεί εδώ και χρόνια —όπως το να μην υπολογίζεται ο μισθός συζύγου κάτω των 2.000 ευρώ— δεν υπήρξε μέχρι σήμερα ουσιαστική ανταπόκριση από το κράτος.
Την ίδια στιγμή, γίνεται αναφορά σε επιδόματα ύψους €368 ως ένδειξη προόδου. Ωστόσο, όπως σημειώνει, το ποσό αυτό παραμένει στάσιμο εδώ και χρόνια, ενώ η εφαρμογή του εξακολουθεί να καθυστερεί, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την όποια θετική επίδραση θα μπορούσε να έχει. Πέρα από τα επιδόματα, υπογραμμίζεται και ένα ακόμη σημαντικό κενό, η απουσία ευέλικτων μορφών εργασίας και ουσιαστικών προγραμμάτων επανακατάρτισης για άτομα με αναπηρία. Χωρίς αυτά, η ένταξη στην αγορά εργασίας παραμένει δύσκολη, στερώντας από πολλούς τη δυνατότητα για μια πιο αυτόνομη ζωή.
Για κάποιους, οι γιορτές ήταν μια μικρή παύση. Για άλλους, απλώς άλλη μια υπενθύμιση της καθημερινής πραγματικότητας. Και εκεί είναι που φαίνεται τι πραγματικά μένει, όταν σβήσουν τα φώτα των γιορτών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
