Ο Μιχάλης Κακογιάννης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού σινεμά και του θεάτρου της δεκαετίας του ’50. Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του στις 11 Ιουνίου 1921 και τα 10 χρόνια απ’ τον θάνατό του τον επόμενο μήνα στις 25 Ιουλίου 2011 ο ανιψιός του Κώστας Κακογιάννης σε σημερινή ανάρτησή του θυμάται τον θείο του.
«Καλημέρα φιλαράκια μου!
Σήμερα κλείνουν 100 χρόνια από την γέννηση του Μιχάλη Κακογιάννη. Ψες, μετά την πρόβα στη Λευκωσία ήρθα Λεμεσό διότι σήμερα δεν έχουμε σχολείο λόγω του Αποστόλου Βαρνάβα, του ιδρυτή της εκκλησίας της Κύπρου. Μαζί μου είχα τζαι Λεμυθιώτικα κκεράζια για να τα φέρω της Ελένης που της αρέσουν πολλά. Θα της τα δώσω σε λίγο διότι έταξα τους να φάμε μεσημεριανό στη πλατεία «Μιχάλη Κακογιάννη». Επί ευκαιρίας θα δω και τον Ξενάκη και την Ειρήνη. Είμαι σίγουρος ότι θα στρουμπούλεψε φάε-φάε γλυκά! Ξύπνησα λοιπόν από τις 6:30π.μ. με στόχο να πάω με το ποδήλατο στη θάλασσα, αλλά μόλις αντίκρισα το πιάνο μπήκα στον πειρασμό να τραγουδήσω το «Μεσάνυχτα». Πρόκειται για ένα τραγούδι σε στίχους του Μιχάλη τους οποίους μου χάρισε πριν 30 χρόνια για να τους μελοποιήσω και να τους εντάξω στον δίσκο μου «Μνήμες». Το τραγούδι το ερμήνευσε τότε ο Δώρος Δημοσθένους. Αργότερα τους περιέλαβα και στο χορόδραμα μου «Έρως Πατρίδος». Μπορείτε να το δείτε εδώ https://youtu.be/x7cl6-2aF9U.
Στην παρούσα ηχογράφηση παρέλειψα τη δεύτερη στροφή διότι όπως την μελοποίησα τότε παρατονίζω τη λέξη “όνειρα” και δεν μου αρέσει.
ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ https://youtu.be/zCaAw1OdEks
ποίηση ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
Μουσική ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
Μεσάνυχτα γλιστρήσαμε μέσα απ’ τα περιβόλια. Μας εκτελέσανε με όπλα δίχως βόλια. Σκότωσαν όχι εμάς αλλά τα οράματά μας . Χαρίστηκαν στο σώμα μας μας σβήσαν το όνομά μας. Με στάχτες κτίζουμε όνειρα εφιάλτες τα όνειρα μας. Σαν φύκια στα βαλτόνερα λυγάνε τα φτερά μας».
