Το μικρό πουλί που βρίσκεται στην αγκαλιά της μητέρας του προσπαθεί να ανοίξει τα φτερά του για να απελευθερωθεί, να ρισκάρει, να δοκιμαστεί. Να μάθει από τα λάθη του, να υπερβάλει στο μέγιστο βαθμό να πάρει και να δώσει όλη την αγάπη που του αντιστοιχεί. Να κάνει λάθη και μέσα από αυτά να μάθει. Να δοκιμάσει τις αντοχές του, γνωρίζοντας κάθε είδους χαρακτήρες στο διάβα του και να αφήσει και εκείνο το δικό του μοναδικό στίγμα.
Κοντοστέκεται για λίγο, κοιτά δεξιά και αριστερά, κάνει τη πρώτη κίνηση να φύγει και διστάζει. Γυρνά το κεφάλι του προς τη μεριά της μητέρας του και εκείνη το αποχαιρετά, χωρίς να του μιλήσει με ένα βλέμμα και μόνο. Το παροτρύνει να φύγει από την αγκαλιά της για να μάθει να ρισκάρει και να προσπαθήσει να πετάξει μακριά.
Και εκείνο, νιώθει προς στιγμής, μόνο…Δεν θέλει να φύγει από την αγκαλιά της, νοιώθει ασφάλεια κρυμμένο κάτω από τα φτερά της. Δεν είναι έτοιμο να πετάξει μακριά ακόμη, θέλει ακόμη λίγο χρόνο, όμως έχει την περιέργεια να δει κάτι άλλο, να ξεφύγει από εκεί, να εξερευνήσει το παρακάτω. Ο φόβος για το άγνωστο επισκιάζει τα θέλω του και αυτό που πρέπει να πράξει τελικά. Όμως, πρέπει να φύγει από εκεί και να πετάξει μακριά, δεν πρέπει να μείνει εδώ που ουσιαστικά δεν τον θέλουν, όχι γιατί δεν τον αγαπούν απλά πρέπει να απελευθερωθεί, να μάθει να είναι μόνο και ελεύθερο χωρίς κολλήματα, χωρίς δισταγμούς, χωρίς αυτούς που κάποτε αγάπησε και το αγάπησαν πολύ.
