Τα μάτια είναι μια μυστική συμφωνία που δεν χρειάζεται να ειπωθούν λέξεις, οι οποίες ενδεχομένως να πληγώσουν. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης του άλλου που είναι απέναντι μας και μας κοιτάζει εξεταστικά. Και αυτήν την ματιά την ένοιωσα να με διαπερνά, όταν για πρώτη φορά γνώρισα ένα άτομο που τελικά αποδείχτηκε ότι θα ασχολούμουν περισσότερο μαζί της, παρά με οποιονδήποτε άλλον.
Της έδωσα αξία και χώρο να εισβάλλει στην ζωή μου χωρίς να την καλέσει κανένας. Aυτή η ματιά και το ύποπτο εξεταστικό βλέμμα την πρώτη φορά που με γνώρισε από κοντά, μου κίνησαν την περιέργεια. Με έκαναν να διερωτηθώ, τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή την εμμονή που έχει μαζί μου. Και δεν έπεσα έξω οι σκέψεις και οι απόψεις μου, βγήκαν αληθινές.
Αυτή η ματιά με έκανε να μπορέσω να δω, πιο καθαρά ότι μαζί με την συγκεκριμένη θα “βαδίζαμε” μαζί και ξεχωριστά. Και όμως, αδιαφορώ πλέον για ότι εκείνη πράττει για να κερδίσει το ενδιαφέρον, δεν με ενοχλεί ότι με παρακολουθεί κάθε φορά που είμαι εδώ κοντά και δεν με ενδιαφέρει που στην τελική με κόλπα του τύπου είμαι καλόκαρδη, δυναμική και ξέρω να χειρίζομαι τις καταστάσεις φέρνουν τους άλλους πιο κοντά.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η υποκρισία που κρύβει μέσα της, και αυτή η ματιά που προδίδει ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όμως, από την άλλη μπορεί και να δικαιολογήσω την όλη στάση της, την εξεταστική ματιά και την παρακολούθηση γύρω από το άτομο μου. Ίσως, να θεωρεί και να πιστεύει ότι έχω πάρει κάτι που της ανήκει και δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι αυτό που ενδεχομένως να πιστεύει ότι είναι δικό της, και ότι ήρθε ο χρόνος να αντιληφθεί ότι δεν είναι, και ποτέ δεν θα γίνει όσο σκληρό κι’ να ακούγεται, γιατί όλα σε αυτή την ζωή, είναι δανεικά και ρευστά…
