Η αποκάλυψη ότι ο 32χρονος πιλότος σκότωσε την γυναίκα του δεν με εξέπληξε καθόλου. Δεν ήταν κάτι που δεν περιμέναμε όλοι, απλά μέσα μας, θέλαμε να πιστέψουμε το αντίθετο. Δεν θέλαμε να κάνουμε εικασίες ούτε να πλάθουμε σενάρια στιγματίζοντας το «καλό» παιδί. Γιατί, για όλη την κοινωνία στα αρχικά στάδια ήταν το «καλό» παιδί, ο εμφανίσιμος νέος, ο πιλότος, ο «καημένος»… χωρίς κανένας να θέλει να πιστέψει ότι μέσα του κρύβονταν ένας φονιάς.
Και τώρα τι; Και γιατί; Τι κατάλαβε; Γελοίο και το κίνητρο του, αποτρόπαια και καταδικαστέα η πράξη του. Δεν σκέφτηκε και σκότωσε τη γυναίκα που του έφερε στον κόσμο ένα παιδί, το άφησε ορφανό και μόνο να μεγαλώσει με παππούδες και γιαγιάδες γιατί θόλωσε, την αγαπούσε… Την αγαπούσε πόσο γελοία έχει γίνει αυτή η λέξη και πόσο μπορεί κάποιος να υποφέρει όταν την ξεστομίζει. Αυτή είναι η αγάπη να «πνίγεις» τον άλλο; Να τον ξευτελίζεις και να τον βασανίζεις; Έχει χαθεί πλέον το νόημα της και οι πράξεις της. Όχι, κύριε εμφανίσιμε νεαρέ που ο εγωισμός σου και η υπεροψία σου ότι είσαι ο καλύτερος, ο δυνατότερος και ο αναντικατάστατος, αυτό δεν είναι αγάπη, είναι παραλογισμός και ψυχοπάθεια. Ερωτεύτηκες ένα κορίτσι δεκαπέντε χρονών και εσύ ήσουν 28 και στην τελική ανάλυση «έπαιξες» μαζί του, με τα συναισθήματα του και τον ενθουσιασμό του.
Γιατί, όταν είσαι δεκαπέντε χρονών και δώσεις σημασία σε ένα φαινομενικά μικρό παιδί τότε νομίζει ότι είναι ερωτευμένο. Και στην πάροδο του χρόνου, ο έρωτας χάνεται και μετατρέπεται σε δυσφορία σε αργό καθημερινό θάνατο. «Θόλωσα»…πώς μπορείς να χάσεις τον έλεγχο; Εύκολο μεν, σε στιγμή παραλογισμού να μειώσεις λεκτικά τον άλλο μόνο όμως με τα λόγια. Οι πράξεις φανερώνουν πολλά. Πώς μπορείς να την «πνίξεις» την γυναίκα που αγαπούσες με το μαξιλάρι και να βγεις έξω στην κοινωνία και να κλαις για το χαμό της; Με την δύναμη, την ώρα που αντιστέκονταν εν παρουσία ενός μωρού 11 μηνών. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για την πράξη σου.
Και ναι, να σαπίσεις στην φυλακή και εάν υπήρχε τρόπος να καταδικαστείς για θάνατο. Γιατί στο τέλος της ημέρας έτσι πρέπει τελικά να γίνεται. Όλοι αυτοί οι «μάγκες» της πεντάρας, που σηκώνουν το χέρι τους και κτυπούν μια γυναίκα, που την ξεφτιλίζουν, την κάνουν και πονά πρέπει να «καθαρίζουν» από την κοινωνία. Όλοι αυτοί που νομίζουν ότι είναι περισσότερο άντρες πρέπει να εξαφανίζονται από προσώπου γης.
Δικαιολογίες δεν υπάρχουν και ούτε ψυχικά άρρωστος είναι, καμιά δικαιολογία, κανένα ελαφρυντικό και κανένα ηλίθιο και ανούσιο κίνητρο. Έπρεπε απλά να σκεφτεί το 11μηνών παιδί του, που έφερε στον κόσμο ότι θα μείνει μόνο του χωρίς την μητρική και τώρα την πατρική παρουσία. Όταν δεν μπορείτε να καταλαγιάζετε τον θυμό σας, ξεσπάστε μόνο στον εαυτό σας, μην παραλογίζεστε και μην πονάτε τους άλλους. Καμιά δικαιολογία, κανένα ελαφρυντικό…Η υποκρισία, ο παραλογισμός και η ψυχοπάθεια δεν κρύβονται και όλα κάποια στιγμή φανερώνονται…Όσο κι’ να θέλεις να κρυφτείς, ότι κι’ να κάνεις…
