Στριφογυρίζοντας χωρίς λόγο, η μελισσούλα περιμένει κάπου για να ξαποστάσει. Να μυρίσει τα λουλούδια στο ανθισμένο πλέον κάμπο και να γευθεί όλες τις μυρωδιές των λουλουδιών. Η όψη της δεν μοιάζει όπως τις άλλες, η ίδια νοιώθει ότι είναι πιο δυνατή, έξυπνη και έχει την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση της ηλικίας της. Δεν είναι ιδιαίτερα όμορφη αλλά ξέρει πώς να «πουλάει» τον εαυτό της στο χώρο όπου κινείται.
Είναι μια μελισσούλα η οποία αυτοαποκαλείται «καθηγήτρια» και «μέντορας» των υπόλοιπων. Είναι αυτή που προσπαθεί να διδάξει ήθος, όρια και πώς θα βγουν στο κόσμο οι υπόλοιπες μελισσούλες στο μαγικό κόσμο των λουλουδιών. Πώς δηλαδή, θα μάθουν να ζουν, να γεύονται και να δοκιμάζουν όλα αυτά που τους προσφέρει η φύση. Είναι αυτή που είναι το παράδειγμα για τις υπόλοιπες και αυτή που θα τους δείξει τον δρόμο για να μην κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, και να διεκδικούν το δίκιο τους.
Όμως, πρέπει η ίδια να ξέρει τι θέλει από την ζωή της και μετά να μάθει τις υπόλοιπες πώς πρέπει να διεκδικούν αυτό που δεν είναι ουσιαστικά δικό τους. Ότι δεν πρέπει να μπαίνει σε ξένα χωράφια και να διεκδικεί μυρωδιές που δεν της ανήκουν. Δεν μπορεί με κόλπα να διεκδικεί αυτά που βασικά δεν έχει δικαίωμα να έχει και να θεωρεί ότι οι άλλες μελισσούλες δεν έχουν καταλάβει ποιος είναι ο στόχος της.
Δεν μπορεί να διδάξει στις υπόλοιπες μελισσούλες ποιο είναι το σωστό και εκείνη να κάνει το αντίθετο, γιατί κάποια στιγμή σε ανύποπτο χρόνο οι υπόλοιπες μελισσούλες θα βγάλουν το κεντρί τους για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από την υποκρισία που διακατέχει στο τέλος της ημέρας την «καθηγήτρια» μελισσούλα…
