Σε ένα μικρό δρομάκι στη Λεμεσό, κοντά στην περιοχή του Κάστρου, υπάρχει μια εικόνα που δεν φωνάζει, αλλά σε σταματά. Η μορφή του Μάριου Τόκα αποτυπωμένη σε έναν τοίχο, απλά, σχεδόν ταπεινά.
Σε ανάρτησή του, ο ανιψιός του Μάριου Τόκα, Κύπρος, έφερε ξανά στην επιφάνεια αυτή την εικόνα, μεταφέροντας τη συγκίνηση μιας στιγμής που δεν χρειάζεται πολλά για να πει όσα έχει να πει.
Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο. Ούτε ένταση, ούτε υπερβολή. Μόνο μια γραμμή που αρκεί για να ξυπνήσει μνήμες. Εκεί, μέσα στο καθημερινό πέρασμα της πόλης, η παρουσία του Μάριου Τόκα, μοιάζει να επιστρέφει για λίγο. Όχι ως είδηση, αλλά ως αίσθηση. Ως εκείνο το γνώριμο συναίσθημα που φέρνει η μουσική του και οι στιγμές που έχει χαρίσει στο κυπριακό κοινό.
Η εικόνα δεν είναι απλώς ένα γκράφιτι. Είναι ένας μικρός φόρος τιμής, ένας ήσυχος τρόπος να ειπωθεί ότι κάποιοι άνθρωποι δεν απομακρύνονται ποτέ πραγματικά. Μένουν πίσω μέσα από όσα δημιούργησαν.
Και στη Λεμεσό, σε αυτό το στενό που δεν το περιμένεις, ο Μάριος Τόκας συνεχίζει να «υπάρχει» με τον πιο απλό και ανθρώπινο τρόπο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
