Τη δική της θέση για όσα ακολούθησαν τη συμμετοχή της στην επετειακή συναυλία του Αντώνη Ρέμου στη Θεσσαλονίκη θέλησε να δώσει η Καίτη Γαρμπή, μετά τα σχόλια που προκάλεσε μια φράση της επί σκηνής.
Η παρουσία της τραγουδίστριας στη μεγάλη μουσική βραδιά ήρθε λίγες μόλις ημέρες μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, γεγονός που φόρτισε ακόμη περισσότερο τη συγκεκριμένη εμφάνιση. Η Γαρμπή, απευθυνόμενη στον Αντώνη Ρέμο, μίλησε με θερμά λόγια για εκείνον, χαρακτηρίζοντάς τον «το καλύτερο παιδί και της ημέρας και της νύχτας». Η συγκεκριμένη αναφορά σχολιάστηκε στα social media, με μέρος των αντιδράσεων να συνδέει τα λόγια της με το πένθος για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Η ίδια επέλεξε να απαντήσει, εξηγώντας ουσιαστικά πως δεν θεωρεί ότι η θλίψη για την απώλεια ενός ανθρώπου ακυρώνει την αγάπη, τη φιλία ή την εκτίμηση προς κάποιον άλλο.
Στην ανάρτησή της σημειώνει πως μια αυθόρμητη φράση αγάπης προς τον Αντώνη Ρέμο έφτασε να ερμηνευτεί ως «προδοσία» απέναντι στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη. Η Καίτη Γαρμπή αναφέρεται παράλληλα στη διαφορετική συνύπαρξη συναισθημάτων που μπορεί να δημιουργεί μια τέτοια στιγμή. Όπως επισημαίνει, μπορεί κάποιος να πενθεί βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε και την ίδια στιγμή να χαίρεται για έναν άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα του.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η αναφορά της στα σχόλια που, όπως υποστηρίζει, επιχείρησαν να δημιουργήσουν αντιπαράθεση μέσα σε μια περίοδο πένθους. Κάνει λόγο για «νοσηρή ανθρωποφαγία», τονίζοντας πως η αναζήτηση «κακίας και εχθρότητας» δεν αποτελεί τρόπο να τιμηθεί η μνήμη ενός ανθρώπου. Η τοποθέτησή της αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος, καθώς η ίδια είχε αποχαιρετήσει δημόσια τον Γιώργο Μαζωνάκη αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του, γράφοντας σε κοινή τους φωτογραφία, «Έφυγες όπως έζησες, με τους δικούς σου απόλυτα αντισυμβατικούς όρους, Αχ Γιώργο… μας γονάτισες».
Στο ίδιο μήκος κύματος, υποστηρίζει πως η μουσική αποτέλεσε στη συγκεκριμένη συναυλία έναν τρόπο να συναντηθούν η συγκίνηση και η χαρά, ενώ η βραδιά ήταν μια μεγάλη, δωρεάν συναυλία για το κοινό και τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν.
Η ίδια διευκρινίζει μια σκέψη που αφορά περισσότερο τη μνήμη ενός καλλιτέχνη παρά τη συγκεκριμένη συναυλία, ένας άνθρωπος που έζησε μέσα στη μουσική μπορεί να τιμάται και μέσα από τη σιωπή, αλλά και μέσα από το τραγούδι και τη συλλογική συγκίνηση όσων τον αγάπησαν.
Με αυτό το δεδομένο, το μήνυμα της Γαρμπή δεν αφήνει περιθώριο για παρερμηνείες ως προς τη θέση της, η μνήμη του Μαζωνάκη, όπως υποστηρίζει, δεν χρειάζεται να αντιπαρατεθεί με την αγάπη που μπορεί να δείχνει κάποιος σε έναν ζωντανό συνάδελφο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
