Από τις διαπιστώσεις στις πράξεις ζητά να περάσει η Πολιτεία η Κυπριακή Συνομοσπονδία Οργανώσεων Ατόμων με Αναπηρίες (ΚΥ.Σ.Ο.Α.Α.), θέτοντας στο επίκεντρο την κατάσταση ανθρώπων με αναπηρίες που εξακολουθούν να διαμένουν σε ακατάλληλα περιβάλλοντα, ακόμη και σε στέγες ηλικιωμένων.
Η Συνομοσπονδία αναμένει πλέον συγκεκριμένα αποτελέσματα από τη δράση που ανέλαβε το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, με στόχο άτομα με νοητική και ψυχική αναπηρία, νευροαναπτυξιακές διαταραχές και άλλες αναπηρίες να μετακινηθούν από ακατάλληλες δομές σε χώρους που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες τους.
Το θέμα τέθηκε και πρόσφατα ενώπιον της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, μετά και τη σχετική έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και την παράθεση στοιχείων για τον αριθμό των ατόμων με αναπηρίες που διαμένουν σε γηροκομεία.
Για την ΚΥ.Σ.Ο.Α.Α., η συζήτηση αυτή σηματοδοτεί μια αλλαγή, καθώς, όπως αναφέρει, «έσπασε» ο κύκλος της σιωπηλής αποδοχής μιας κατάστασης που έχει οδηγήσει δεκάδες ανθρώπους με αναπηρίες σε οίκους ευγηρίας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει, η ανάδειξη του προβλήματος δεν αρκεί. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η ουσιαστική αλλαγή των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων αυτών.
Η Συνομοσπονδία ζητά στενή συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και όλων των αρμόδιων κρατικών φορέων, με το Υπουργείο Οικονομικών να έχει, όπως σημειώνει, καθοριστικό ρόλο στη χρηματοδότηση λύσεων που θα επιτρέπουν την ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρίες.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι εξατομικευμένες παροχές φροντίδας, ανάλογα με τις ανάγκες και την αναπηρία κάθε ανθρώπου, αλλά και η δημιουργία πραγματικών επιλογών ανεξάρτητης διαβίωσης.
Το μήνυμα είναι σαφές, η διαμονή σε μια στέγη ηλικιωμένων δεν μπορεί να αποτελεί την έσχατη λύση για έναν νέο άνθρωπο με αναπηρία, όταν αυτό που χρειάζεται είναι ένα κατάλληλο περιβάλλον, υποστήριξη και η δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια και όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αυτονομία. Η ΚΥ.Σ.Ο.Α.Α. δηλώνει ότι θα συνεχίσει να εργάζεται, να συνεργάζεται, να παρακολουθεί και να ελέγχει την πορεία των ενεργειών, ζητώντας πλέον το αυτονόητο, οι δεσμεύσεις να μετατραπούν σε συγκεκριμένες λύσεις και κανένας άνθρωπος με αναπηρία να μην αντιμετωπίζεται ως «λύση ανάγκης» μέσα σε μια δομή που δεν είναι φτιαγμένη για τις ανάγκες του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
