Η ιδέα μιας αυτάρκους «Κοινότητας Αγάπης» χωρίς ρεύμα, χρήματα και ρολόγια όπως δημιουργείται στη Φθιώτιδα, μοιάζει για πολλούς μια ρομαντική επιστροφή στη φύση και στους παραδοσιακούς τρόπους ζωής. Ωστόσο, αν επιχειρούνταν ένα αντίστοιχο μοντέλο στην Κύπρο, η πραγματικότητα θα ήταν πολύ διαφορετική. Ο λόγος δεν είναι μόνο κοινωνικός. Κλιματικά, υγειονομικά και θεσμικά σημεία έρχονται στην επιφάνεια, εμποδίζοντας τη δημιουργία μιας ανάλογης κυπριακής κοινότητας.
ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΤΕΛΙΑΝΙΔΟΥ
Τι συμβαίνει στη Φθιώτιδα;
Μια ιδιότυπη «Κοινότητα Αγάπης» έχει δημιουργηθεί στη Φθιώτιδα, όπου μια ομάδα ανθρώπων επιλέγει να ζει εντελώς έξω από τον σύγχρονο τρόπο ζωής χωρίς ρεύμα, χωρίς χρήματα, χωρίς ρολόγια και χωρίς καμία εξάρτηση από την τεχνολογία ή κρατικές δομές. Οι κάτοικοι της κοινότητας ακολουθούν έναν αυστηρά φυσικό και πνευματικό τρόπο ζωής, βασίζονται στην αυτάρκεια, στην κοινή εργασία και στην απομόνωση από την κοινωνία, ενώ δηλώνουν ότι επιδιώκουν «καθαρότητα» και επιστροφή στη φύση.Γιατί όμως στην Κύπρο δεν μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο;
Το κυπριακό κλίμα δε βοηθάει
Η Κύπρος καταγράφεται κάθε χρόνο από τις υψηλότερες θερμοκρασίες στην Ευρώπη, με τη θερμοκρασία να φτάνει στους 40-45 βαθμούς κελσίου κάθε καλοκαίρι, υψηλά επίπεδα υγρασίας και συνεχείς προειδοποιήσεις για ηλίαση και θερμοπληξία. Σε μια χώρα όπου ακόμη και οι οργανωμένες πόλεις δεν μπορούν να διαχειριστούν τα heatwaves, η ζωή χωρίς ρεύμα, κλιματιστικά ψύξη και δροσιά, δεν είναι η εναλλακτική επιλογή αλλά κίνδυνος για τη ζωή.
Κίνδυνος πυρκαγιάς
Η Κύπρος δεν έχει την πολυτέλεια της απομόνωσης. Μια από της πιο ευάλωτες χώρες της Μεσογείου σε θέμα δασικών πυρκαγιών, η Κύπρος δεν μπορεί να αποτελέσει μια απομονωμένη κοινότητα σε δάσος ή ύπαιθρο χωρίς οργανωμένα συστήματα πυρασφάλειας. Αυτό, θα έκθετε τις ζωές τον κατοίκων σε μεγάλο ρίσκο. Οι off-grid κοινότητες, δεν αποτελούν μέρος νομικού πλαισίου της Κύπρου. Η απουσία προδιαγραφών υγιεινής, ασφάλειας, ύδρευσης καθιστά την δημιουργία τέτοιων κοινοτήτων παράνομη και ανέφικτη. Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως δεν υπάρχει επίσημη αναγνώριση «εναλλακτικών οικισμών». Έτσι, μια τέτοια δομή θα ήταν πρακτικά παράνομη και θεσμικά ανέφικτη.
Κοινωνική νοοτροπία
Δεν είναι κρυφό το γεγονός ότι η κυπριακή κοινωνία παραμένει μικρή, κλειστή και συχνά συντηρητική. Οτιδήποτε εναλλακτικό, συνήθως αντιμετωπίζεται από το σύνολο με δυσπιστία, φόβο και εύκολες ταμπέλες. Μια κοινότητα σαν αυτή της Φθιώτιδας εδώ δεν θα γινόταν ορατή ως μια «όμορφη ιστορία», αλλά πιθανότατα θα γινόταν αντικείμενο υποτίμησης και κοινωνικής σύγκρουσης. Εξάλλου, πόσο συχνό είναι για τον μέσο Κύπριο να φανταστεί τη ζωή του χωρίς διαδίκτυο, κλιματισμό και τις ανέσεις της καθημερινότητας;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ;
Σε μια ήρεμη τοποθεσία, σχεδιασμένη με σεβασμό στη φύση και στις αρχές της περμακουλτούρας, δημιουργείται ένα οικοχωριό που φιλοδοξεί να συνδυάσει την απλή ζωή με την οικολογική αρμονία και την ανθρώπινη σύνδεση. Το σύνολο περιλαμβάνει 14 μικρά σπίτια για τους μόνιμους κατοίκους, διαμορφωμένα έτσι ώστε να εξυπηρετούν την καθημερινή ζωή με λειτουργικότητα και απλότητα. Στον πυρήνα της κοινότητας δεσπόζει μια δωδεκάπλευρη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χώρος συνάντησης, εκδηλώσεων και συλλογικών δραστηριοτήτων.
Η φιλοξενία αποτελεί βασικό στοιχείο του εγχειρήματος, με δύο ξενώνες συνολικής δυναμικότητας περίπου 70 ατόμων, καθώς και χώρους για σκηνές, προσφέροντας τη δυνατότητα σε επισκέπτες να ζήσουν την εμπειρία της κοινότητας. Το εστιατόριο λειτουργεί καθημερινά και είναι ανοιχτό στο κοινό, ενώ ένα μικρό κατάστημα λιανικής και ένα e-shop υποστηρίζουν τη διάθεση των προϊόντων της κοινότητας. Στον χώρο εντάσσεται επίσης ένα temazkal, ατμοθεραπευτήριο παραδοσιακής μορφής, ένας χώρος επικοινωνίας και συνάντησης, ρεσεψιόν για την υποδοχή επισκεπτών, αποθηκευτικοί χώροι και μια λίμνη που ενισχύει τη φυσική ισορροπία του τοπίου.
Η κοινότητα στηρίζεται στην καλλιέργεια βιολογικής τροφής, σε θερμοκήπια και υπαίθριες καλλιέργειες, καθώς και στη μεταποίηση προϊόντων που παράγονται επιτόπου. Όλα τα κτίρια σχεδιάζονται με παθητικά συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας, μειώνοντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και ενισχύοντας την αυτονομία του χώρου. Το εγχείρημα λειτουργεί νόμιμα ως τουριστικό κατάλυμα, με έσοδα που προέρχονται από τη φιλοξενία, την εστίαση, το κατάστημα και τις διαδικτυακές πωλήσεις. Τα οικονομικά διαχειρίζονται μέσω κοινού ταμείου του συλλόγου, χωρίς χρήση χρήματος στο εσωτερικό της κοινότητας, καλύπτοντας συλλογικά τις ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης. Πέρα από την πρακτική πλευρά, δίνεται έμφαση και στην εσωτερική ανάπτυξη των μελών, με δραστηριότητες που καλλιεργούν ισορροπία, συμμετοχή και προσωπική εξέλιξη. Όταν υπάρχουν πλεονάσματα, οι μόνιμοι κάτοικοι μπορούν να συμμετέχουν και σε οργανωμένες λογιστικές θέσεις μέσα στο ίδιο το οικοχωριό.
Στην ουσία, πρόκειται για μια κοινότητα που επιχειρεί να ενώσει την καθημερινή ζωή με τη φύση, την αυτάρκεια με τη συνεργασία και την εργασία με την προσωπική εξέλιξη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
