…που έρχονται στο μυαλό και δεν φεύγουν, που θυμίζουν άλλες εποχές πιο ανέμελες και πιο ουσιαστικές. Οι εικόνες που είτε έχουν μείνει καρφωμένες στην σκέψη είτε είναι αποτυπωμένες σε ένα φωτογραφικό κλιπ. Αυτές που ήταν κάποιες στιγμές χαράς και γέλιου. Οι εικόνες που δεν φεύγουν και δεν ξαναγυρίζουν αλλά μένουν για πάντα εδώ.
Και τώρα είναι μόνο εικόνες που δεν λένε να σβήσουν αλλά μας κάνουν να χαμογελάμε όποτε τις βλέπουμε. Είναι κάποιες στιγμές που ζήσαμε και ήταν μοναδικές. Που γελούσαμε δυνατά με το κάθε τι, και δεν δίναμε και πολύ σημασία στην στιγμή γιατί δεν την εκτιμούσαμε. Θεωρούσαμε ότι όλα αυτά που ζούσαμε θα το ξαναζήσουμε.
Οι εικόνες του μυαλού δεν λένε να φύγουν και θυμίζουν στο κάθε τι που κάνουμε στην καθημερινότητα μας, σε ότι αγγίζουμε και σε ότι σκεφτόμαστε. Είναι κάποιες εικόνες που δεν θέλουμε να υπεραναλύουμε, κάποιες αναμνήσεις του παρελθόντος. Και απλά προχωρούμε για παρακάτω…Για κάτι άλλο, πιο μεγάλο πιο ωραίο. Και θέλουμε πραγματικά να το πιστέψουμε, γιατί όλη η ζωή μας αυτό που μας δίδαξε είναι να μην μένουμε κολλημένοι σε εικόνες αλλά μόνο σε πράξεις σε αυτές που φανερώνουν την αλήθεια που κρύβει ο κάθε ένας από εμάς.
Κάποιες νέες εικόνες που ξαναέρθουν, για να μας θυμίζουν ότι πρέπει να προχωρήσουμε και να φύγουμε από εκεί που τόσα χρόνια είμαστε «κολλημένοι». Να μην μένουμε απλά παθητικοί θεατές βλέποντας εικόνες μπροστά μας που δεν μας αρέσουν. Πρέπει να κρατήσουμε μόνο τις θετικές σκέψεις και αναμνήσεις από το παρελθόν, αυτές που είχαν μέσα τους μια λεπτομέρεια που ίσως δεν την βλέπαμε μπροστά μας. Εικόνες που εμπεριέχουν μια καλή κουβέντα, ένα φιλί και ένα χάδι από αυτούς που κάποτε ήταν δίπλα μας…Kαι αυτά οι εικόνες που ζούμε τώρα, κάποτε θα γίνουν κι’ αυτές αναμνήσεις…
