Έχουν περάσει 16 χρόνια από τότε που ο Άντης Χατζηκωστής δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του. Από τότε, η οικογένειά του ζει έναν αβάσταχτο πόνο. Για εμάς που τον γνωρίσαμε μόνο ως εργοδότη και για αμέτρητες ώρες της ζωής μας, παραμένει ξεκάθαρο ότι ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος θετικότητα, πίστη σε ό,τι έκανε, δημιουργικότητα, ιδέες και όνειρα. 16 χρόνια μετά, όποιος αναζητήσει στο διαδίκτυο θα βρει κείμενα συναδέλφων του που μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον Άντη Χατζηκωστή, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη για όσα έζησαν στο συγκρότημα ΔΙΑΣ.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Άλλες εποχές, άλλα ιδανικά, άλλα όνειρα… πιο ανέμελα, πιο δημιουργικά, με μια λάμψη που μόνο ο Άντης είχε προβλέψει και μόνο εκείνος είχε τα οράματα που κανένας άλλος δεν κατάφερε να αντικαταστήσει. Αυτοί που ήταν πιο κοντά του ίσως ήξεραν περισσότερα από εμένα, που ήμουν σε μια θέση που ο ίδιος μου είχε δώσει (και όχι λόγω γνωριμίας μαζί του αλλά γιατί πίστεψε σε εμένα) σε μια εταιρεία με στόχους και όνειρα να φτάσει ακόμη πιο ψηλά.
Αυτό που γνωρίζω προσωπικά είναι ότι ο Άντης Χατζηκωστής έδινε ευκαιρίες σε όσους έκαναν τη δουλειά τους σωστά, αλλά και σε όσους είχε στο περίγυρό του. Ήταν απόλυτος στις αποφάσεις του, άκουγε τα παράπονα και τις απορίες σου, και δεν το έπαιζε απλά αφεντικό. Προσπαθούσε να καταλάβει την ιδιοσυγκρασία σου και προσπαθούσε να είναι δίκαιος. Μπορεί να ήταν αυστηρός, αλλά δεν ήταν εκδικητικός. Ήταν ο εργοδότης και ο επιχειρηματίας που ήθελε οι υπάλληλοι του να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Κρατούσε ζωντανή μια επιχείρηση που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του, φέρνοντας τις δικές του ιδέες και αντιλήψεις.
Είκοσι χρόνια στο συγκρότημα ήταν αρκετά για να δω τη λάμψη των οραμάτων του. Μετά το θάνατό του, όμως, όλα άλλαξαν ριζικά. Ίσως οι άνθρωποι που είχε δίπλα του δεν είχαν πλέον τη δύναμη ή την ενέργεια να κάνουν πραγματικότητα αυτά που ονειρεύτηκε. 16 χρόνια μετά, δεν θυμάμαι πολλά από τον πρώην εργοδότη μου. Για εμένα, ο Άντης Χατζηκωστής ήταν ένας νέος άνθρωπος που διοικούσε μια εταιρεία με όραμα, ιδανικά και πιστεύω. Και αυτά τα πιστεύω και τα όνειρα, που αρκετοί προσπάθησαν να τα υλοποιήσουν, δυστυχώς δεν τα κατάφεραν στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Ήταν ένας άνθρωπος που άφησε πίσω του λάμψη, ιδέες και αξίες που δεν ξεχνιούνται, και που για όσους τον γνώρισαν, έδωσε την ευκαιρία να δουν πώς μοιάζει η αληθινή δημιουργικότητα και η πίστη σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. Και έτσι, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, η παρουσία του Άντη Χατζηκωστή παραμένει ζωντανή στις ιδέες, τα όνειρα και τη δημιουργικότητα όσων τον γνώρισαν. Η κληρονομιά του δεν μετριέται μόνο σε επιτυχίες ή επιχειρηματικά μεγέθη, αλλά στον τρόπο που ενέπνευσε ανθρώπους να πιστέψουν σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους. Κι ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό, η λάμψη ενός ανθρώπου δεν σβήνει ποτέ, όσο αφήνει πίσω του καρδιές που έχουν πίστη στα όνειρά τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
