Ένα στιγμιότυπο από το πανηγύρι των Μαργαριτών Μυλοποτάμου, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, έκανε τον γύρο του διαδικτύου και έγινε viral. Μια 90χρονη γυναίκα κάθεται σε μια ξαπλώστρα και, αντί να παρακολουθεί το γλέντι από μακριά, οι κάτοικοι αποφασίζουν να την πάρουν στα χέρια και να τη μεταφέρουν μπροστά στην εξέδρα.
Η γυναίκα είναι η Καρίνα Ρεκ (Karina Raeck), η Γερμανίδα καλλιτέχνιδα που έχει συνδέσει εδώ και δεκαετίες το όνομά της με την Κρήτη και ιδιαίτερα με τα Ανώγεια. Οι άνθρωποι του χωριού δεν θέλησαν να της στερήσουν τη χαρά του πανηγυριού και φρόντισαν να βρεθεί κοντά στους μουσικούς και στους χορευτές. Η ίδια, χαμογελαστή, χειροκροτούσε και απολάμβανε τη βραδιά. Η εικόνα που κατέγραψε ο Κρητικός καλλιτέχνης Πέτρος Μαρούλης και μοιράστηκε στα κοινωνικά δίκτυα ήταν αρκετή για να ταξιδέψει μέσα σε λίγες ώρες σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1938 και μεγάλωσε μεταξύ Βερολίνου, Βιέννης και Ντίσελντορφ. Από το 1956 έως το 1959 σπούδασε θέατρο και εκφραστικό χορό στο Ντίσελντορφ και το Αμβούργο και στη συνέχεια εργάστηκε σε θεατρικές σκηνές της Γερμανίας. Αργότερα στράφηκε στις εικαστικές τέχνες και έγινε γνωστή για τα έργα γλυπτικής τοπίου. Η Ελλάδα μπήκε νωρίς στη ζωή της. Τα ταξίδια της στη χώρα, αλλά και η επαφή της με το ελληνικό τοπίο, την ιστορία και τον πολιτισμό, εξελίχθηκαν σε μια σχέση που κράτησε για δεκαετίες. Σήμερα η Κρήτη αποτελεί ουσιαστικά τον τόπο με τον οποίο έχει ταυτιστεί.

Η πιο χαρακτηριστική δημιουργία της στην Κρήτη είναι ο «Αντάρτης της Ειρήνης» (Andartis), στο οροπέδιο της Νίδας. Από το 1986 έως το 1988 περιηγήθηκε στα ορεινά χωριά της Κρήτης και γνώρισε από κοντά την ιστορία της γερμανικής Κατοχής και την καταστροφή των Ανωγείων. Η εμπειρία αυτή την οδήγησε στην ιδέα ενός έργου που θα αποτελούσε σύμβολο ειρήνης και γερμανοελληνικής συμφιλίωσης.Από το 1989 έως το 1991, σε συνεργασία με κατοίκους των Ανωγείων και βοσκούς της περιοχής, δημιούργησε στο οροπέδιο της Νίδας μια τεράστια ανθρώπινη μορφή με φτερά. Για το έργο χρησιμοποιήθηκαν περίπου 5.000 φυσικές πέτρες, ενώ ο «Αντάρτης» έχει μήκος περίπου 32 μέτρα και πλάτος 9 μέτρα.
Το έργο εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουνίου 1991 και σχεδιάστηκε έτσι ώστε η μορφή του να γίνεται αντιληπτή κυρίως από ψηλά. Η επιλογή των πετρών δεν ήταν τυχαία. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές, πολλές από αυτές είχαν βρεθεί στην περιοχή από την περίοδο του πολέμου, όταν είχαν τοποθετηθεί στο οροπέδιο για να εμποδίζουν την προσγείωση γερμανικών αεροσκαφών. Για την ίδια, το έργο αποτέλεσε έναν τρόπο να μιλήσει για τη μνήμη, την ειρήνη και τη συμφιλίωση.
Η σχέση της με τα Ανώγεια δεν έμεινε μόνο στην τέχνη. Η Καρίνα Ρεκ συνδέθηκε με τους ανθρώπους του χωριού και απέκτησε το προσωνύμιο «Καρίνα των Ανωγειανών».
Η πορεία της ως καλλιτέχνιδας είναι καταγεγραμμένη σε γερμανικά αρχεία και καταλόγους τέχνης, ενώ το έργο της «Andartis – Monument für den Frieden» παρουσιάστηκε και σε εκθέσεις στη Γερμανία, την Κρήτη και την Αθήνα.Έχει επίσης γράψει βιβλίο για τον «Αντάρτη», καταγράφοντας την ιστορία της δημιουργίας του έργου και τη σχέση του με την Κρήτη και τη γερμανική Κατοχή. Με αφορμή την ιστορία της 90χρονης, αρκετά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι στα νεανικά της χρόνια υπήρξε μοντέλο του Σαλβαντόρ Νταλί και συμμετείχε σε ταινία του Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν έχουν μέχρι στιγμής επιβεβαιωθεί από τις ανεξάρτητες αρχειακές και βιογραφικές πηγές που έχουν εντοπιστεί. Οι αναλυτικές βιογραφικές καταγραφές της επιβεβαιώνουν τις σπουδές της στο θέατρο και τον εκφραστικό χορό, καθώς και τη μετέπειτα καλλιτεχνική της πορεία, αλλά δεν καταγράφουν συνεργασία της με τον Νταλί ή συμμετοχή της σε ταινία του Παζολίνι. Γι’ αυτό και οι δύο αυτές πληροφορίες καλό είναι να παρουσιάζονται με επιφύλαξη και όχι ως απολύτως επιβεβαιωμένα βιογραφικά στοιχεία.
Και κάπως έτσι, μια γυναίκα που άφησε το δικό της αποτύπωμα στον Ψηλορείτη βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο, αυτή τη φορά για έναν πολύ πιο απλό και ανθρώπινο λόγο. Στα 90 της, η Καρίνα Ρεκ ήθελε να είναι παρούσα στο πανηγύρι των Μαργαριτών. Οι κάτοικοι φρόντισαν να γίνει η επιθυμία της πραγματικότητα. Την πήραν μαζί με την ξαπλώστρα της και την έφεραν μπροστά στην εξέδρα.
Εκείνη χαμογέλασε, χειροκρότησε και έγινε ένα με το γλέντι. Μπορεί ο «Αντάρτης της Ειρήνης» στη Νίδα να είναι το έργο που άφησε πίσω της στην Κρήτη. Όμως η εικόνα της 90χρονης Καρίνα Ρεκ να μεταφέρεται από τους ανθρώπους του χωριού για να μη χάσει το πανηγύρι ίσως λέει κάτι εξίσου σημαντικό, ότι ύστερα από τόσα χρόνια, η γυναίκα που ήρθε από τη Γερμανία δεν αντιμετωπίζεται πια σαν ξένη. Είναι «η Καρίνα των Ανωγειανών».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:


