Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κ18 και χάλκινο στο Παγκόσμιο Κ20. Δύο μεγάλες διακρίσεις για τη Μαρίνα Χατζηκώστα, η οποία μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή της Ευρώπης και στο βάθρο του κόσμου στη δισκοβολία, εκπροσωπώντας την Κύπρο.
Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 8 Φεβρουαρίου 2009 και από τη γέννησή της υιοθετήθηκε από τη Σιμόνη Παπαλεοντίου Χατζηκώστα και τον Σάββα Χατζηκώστα. Μεγάλωσε στη Λεμεσό, πήγε στο 3ο Δημοτικό Σχολείο, συνέχισε στο Λανίτειο Αθλητικό Γυμνάσιο και σήμερα φοιτά στο Λανίτειο Αθλητικό Λύκειο. Τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει την Γ’ Λυκείου. Η βιολογική της μητέρα ήταν από την Πολωνία και ο βιολογικός της πατέρας από τη Νιγηρία. Οι γονείς που τη μεγάλωσαν, όμως, είναι άνθρωποι με βαθιές ρίζες στην Κύπρο.
Μαζί με τους γονείς της
Η μητέρα της είναι πρόσφυγας από το Βαρώσι. Μετά τα γεγονότα του 1974 ήρθε στη Λεμεσό, όπου δημιούργησε τη δική της οικογένεια. Ο πατέρας της είναι από τη Λεμεσό, με καταγωγή από την Πάχνα και την Ακαπνού. Εκεί βρίσκεται και η δική της πατρίδα. Η Μαρίνα δεν χρειάστηκε ποτέ να αποδείξει σε κανέναν από πού κατάγεται. Το έκανε κάθε φορά που φόρεσε τη φανέλα της Κύπρου και μπήκε στον αγωνιστικό χώρο.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 στην Ιταλία ήρθε η μεγάλη στιγμή. Η Μαρίνα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και λίγο αργότερα άκουσε τον εθνικό ύμνο της Κύπρου.
Ήταν η πρώτη φορά που τον άκουγε σε μια τέτοια διοργάνωση, έχοντας η ίδια κερδίσει το χρυσό. Και βούρκωσε. Όχι γιατί ήταν απλώς μια νίκη. Αλλά γιατί εκείνη τη στιγμή άκουγε τον ύμνο της χώρας που εκπροσωπούσε. Ακολούθησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 και ακόμη μία μεγάλη επιτυχία. Αυτή τη φορά ήρθε το χάλκινο μετάλλιο. Ακόμη και μέσα στον αγώνα, η σκέψη της ήταν στην Κύπρο. Ήθελε να κάνει τη χώρα της περήφανη. Ήθελε να την εκπροσωπήσει όσο καλύτερα μπορούσε και να «βγάλει την Κύπρο ασπροπρόσωπη», όπως λέει η ίδια.
Για τη Μαρίνα, το μέγεθος της Κύπρου δεν έχει καμία σημασία. «Η Κύπρος μπορεί να είναι ένα μικρό νησί, με λιγότερο από ένα εκατομμύριο κατοίκους, αλλά είμαστε μια πολύ δυνατή χώρα που μπορεί να συναγωνιστεί χώρες που θεωρούνται τιτάνες», αναφέρει. Οι επιτυχίες της, όμως, έφεραν μαζί και κάτι που κανένας αθλητής δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζει. Ρατσιστικά σχόλια. Άνθρωποι, κρυμμένοι πίσω από μια οθόνη, θεώρησαν ότι είχαν το δικαίωμα να αμφισβητήσουν την κυπριακή της ταυτότητα επειδή η βιολογική της καταγωγή είναι διαφορετική.
«Το πόσο “Κύπρια” είμαι, το δείχνουν τα αποτελέσματά μου και η ανθρωπιά μου».
Η απάντησή της δεν χρειάζεται πολλά λόγια. «Μπορεί να μην έχω “κυπριακό αίμα” στις φλέβες μου, αλλά εγώ είμαι περήφανη Κύπρια, και εκπροσώπησα και θα συνεχίσω να εκπροσωπώ τη χώρα μου με περηφάνια». Και δεν είναι μόνο η Μαρίνα που έχει βρεθεί απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές. Η ίδια αναφέρεται και στον Μίλαν Τραΐκοβιτς, έναν αθλητή που έχει γράψει τη δική του ιστορία με τα χρώματα της Κύπρου και έχει κατακτήσει σημαντικές διεθνείς διακρίσεις.
Για τη νεαρή αθλήτρια, το πρόβλημα του ρατσισμού δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν κάτι ασήμαντο. Είναι ένα ζήτημα που, όπως λέει, πρέπει να απασχολήσει την πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, ώστε άνθρωποι διαφορετικής καταγωγής να μπορούν να ζουν αρμονικά, χωρίς διακρίσεις. Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η πιο δυνατή απάντηση της Μαρίνας. «Το πόσο “Κύπρια” είμαι, το δείχνουν τα αποτελέσματά μου και η ανθρωπιά μου». Δεν ζητά ειδική μεταχείριση.
Ζητά το αυτονόητο. Να κρίνεται για αυτό που είναι και για όσα καταφέρνει. Η Μαρίνα γεννήθηκε στη Λεμεσό. Μεγάλωσε στην Κύπρο. Πηγαίνει σε κυπριακό σχολείο. Ζει την καθημερινότητα αυτού του τόπου και, όταν αγωνίζεται στο εξωτερικό, έχει στο μυαλό της τη χώρα της. Κάθε μετάλλιο που κερδίζει δεν είναι μόνο δικό της. Είναι και μια μικρή υπενθύμιση ότι μια χώρα σαν την Κύπρο μπορεί να σταθεί απέναντι στους μεγαλύτερους και να τους κοιτάξει στα μάτια.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το καλύτερο μήνυμα που μπορεί να δώσει ένα 17χρονο κορίτσι σε όσους ακόμη επιμένουν να μετρούν την πατρίδα με το αίμα. Η Μαρίνα δεν χρειάζεται να αποδείξει πόσο Κύπρια είναι.Το έχει ήδη κάνει. Μέσα στον αγωνιστικό χώρο, πάνω στο βάθρο και κάθε φορά που η κυπριακή σημαία ανεβαίνει ψηλά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
