Σε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους χαρακτηριστικούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, με παρουσία στο θέατρο, την τηλεόραση, τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή, την ποίηση και τη μουσική.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1η Αυγούστου 1952 και σπούδασε στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη στην Αθήνα. Η πρώτη του θεατρική συγγραφική προσπάθεια ήταν το έργο «Ο Μπαμπούλας», που παρουσιάστηκε το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε αρκετές γνωστές σειρές, μεταξύ άλλων «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι», «Μεθυσμένη πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα όλη η χάρη», «Στο κάμπινγκ» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».
Η κινηματογραφική του πορεία ξεκίνησε ουσιαστικά τη δεκαετία του 1980 και σύντομα ξεχώρισε για τις ερμηνείες του. Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» του 1981, για τον οποίο τιμήθηκε με βράβευση ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν συμμετοχές στις ταινίες «Άρπα Colla» και «Ρεμπέτικο», ενώ το 1984 πρωταγωνίστησε στη «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο. Για τον συγκεκριμένο ρόλο απέσπασε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Χρόνια αργότερα επέστρεψε δυναμικά στη μεγάλη οθόνη με τις ταινίες «Θηλυκή εταιρεία» και «Ένας κι ένας». Για την ερμηνεία του στην ταινία «Ένας κι ένας», το 2000, τιμήθηκε ξανά με το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Καλογερόπουλος είχε ενεργό παρουσία και πέρα από την υποκριτική. Το 2011 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», για την οποία ανέλαβε τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός. Ασχολήθηκε παράλληλα με την ποίηση και το θέατρο. Το 1981 κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή «Θετή Ταυτότητα», ενώ έγραψε και θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων το «Σατιρικό των Ελλήνων» και το «Οι κυνικοί ξανάρχονται».
Η μουσική αποτέλεσε επίσης μέρος της καλλιτεχνικής του πορείας. Το 1994 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα δέοντα», γράφοντας ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους.
Με τον θάνατό του κλείνει ένας ακόμη κύκλος για μια γενιά καλλιτεχνών που υπηρέτησαν τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο με διαφορετικούς τρόπους. Ο Νίκος Καλογερόπουλος αφήνει πίσω του μια διαδρομή δεκαετιών και ρόλους που παραμένουν χαραγμένοι στη μνήμη του κοινού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
