Μετά από τρεισήμισι δεκαετίες έντονης πολιτικής παρουσίας, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρθηκε στην τελευταία του τοποθέτηση στη Βουλή πριν από τη διάλυσή της ενόψει των βουλευτικών εκλογών, επιλέγοντας να μην ανατρέξει στο παρελθόν αλλά να στραφεί στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου.
Τόνισε ότι η χώρα βρίσκεται ξανά σε κρίσιμη καμπή, με το Κυπριακό να παραμένει ανοιχτό και τη γεωπολιτική αστάθεια στην περιοχή να εντείνεται, ενώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη νέα γενιά, που όπως είπε εκπέμπει «μήνυμα αγωνίας αλλά και αξιοπρέπειας». Έδωσε έμφαση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι, από το κόστος ζωής και τη στεγαστική πίεση μέχρι την αίσθηση ανασφάλειας και έλλειψης προοπτικής, υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
«Η πολιτική δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από τα αποτελέσματα», σημείωσε, κάνοντας λόγο για ανάγκη υπέρβασης της τοξικότητας, του λαϊκισμού και της εύκολης ρητορικής.
Παράλληλα, κάλεσε σε μια πιο ρεαλιστική και υπεύθυνη πολιτική προσέγγιση, που θα βασίζεται στην αλήθεια, στον σχεδιασμό και στη σύγκρουση με τα προβλήματα «όχι για εντυπώσεις αλλά για λύσεις», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Για το Κυπριακό, την οικονομία και την κοινωνική συνοχή, υπογράμμισε την ανάγκη για ένα νέο συλλογικό όραμα, τονίζοντας πως η ευθύνη ανήκει σε όλους ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης.
«Η πολιτική είναι πράξη ευθύνης και η ευθύνη δεν λήγει με μια θητεία», ανέφερε, στέλνοντας μήνυμα ότι το μέλλον της Κύπρου θα κριθεί από τη συνεννόηση, τον ρεαλισμό και τη συλλογική δράση.
Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στην αποχώρησή του από τα κοινοβουλευτικά έδρανα, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν αποσύρεται από τη δημόσια ζωή. Δήλωσε πως θα παραμείνει παρών με τη φωνή και την εμπειρία του, όπου μπορεί να συμβάλει.
ΑΥΤΟΥΣΙΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Μετά από τρεισήμισι πολύ «πυκνές» δεκαετίες στην πολιτική, θα ήταν ίσως αναμενόμενο να σταθώ σε όσα έγιναν, στις στιγμές ευθύνης, στις δύσκολες αποφάσεις, στις επιτυχίες αλλά και στα λάθη. Δεν θα το κάνω. Όχι γιατί δεν έχουν σημασία, αλλά γιατί σήμερα η πατρίδα μας δεν έχει την πολυτέλεια να κοιτάζει πίσω.
Η Κύπρος βρίσκεται ξανά σε μια κρίσιμη καμπή. Το Κυπριακό παραμένει ανοιχτό, η γεωπολιτική αστάθεια στην περιοχή εντείνεται και η κοινωνία μας ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι στέλνει ένα μήνυμα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
Ένα μήνυμα αγωνίας, αλλά και αξιοπρέπειας.Νέοι που σπουδάζουν, που εργάζονται, που προσπαθούν, αλλά δυσκολεύονται να σταθούν στα πόδια τους. Που θέλουν να δημιουργήσουν, να μείνουν στον τόπο τους, να κάνουν οικογένεια αλλά νιώθουν ότι το κόστος ζωής, η ανασφάλεια, η αδυναμία να ζήσουν στο δικό τους σπίτι και η έλλειψη προοπτικής τους κρατούν πίσω.
Αυτή η «κραυγή» δεν είναι στατιστική. Είναι πραγματικότητα. Και είναι ευθύνη όλων μας.
Αν κάτι έχω μάθει σε αυτή τη διαδρομή, είναι ότι η πολιτική δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα απαιτούν υπέρβαση.
Υπέρβαση της τοξικότητας.
Υπέρβαση του εύκολου λόγου.
Υπέρβαση του λαϊκισμού που υπόσχεται το κάθε τι, αλλά τελικά ακυρώνει τα πάντα.
Χρειαζόμαστε μια πολιτική που να τολμά να λέει αλήθειες. Που να σχεδιάζει με ρεαλισμό. Που να συγκρούεται, όταν χρειάζεται, όχι για εντυπώσεις αλλά για λύσεις.Για το Κυπριακό, για την οικονομία, για την κοινωνική συνοχή. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από περισσότερη ένταση. Έχει ανάγκη από ένα νέο όραμα και περισσότερη ευθύνη.
Και η ευθύνη αυτή ανήκει σε όλους μας, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, κόμματος ή διαδρομής. Αποχωρώ από τα κοινοβουλευτικά έδρανα, αλλά όχι από τη δημόσια ζωή. Δεν θα μπορούσα άλλωστε. Θα είμαι παρών. Με τη φωνή μου, με την πείρα μου, με την ειλικρινή διάθεση να συμβάλω όπου μπορώ.
Όχι για να διεκδικήσω ρόλους, αλλά για να υπηρετήσω μια ανάγκη: να προχωρήσει αυτός ο τόπος μπροστά, με σοβαρότητα, με αυτοπεποίθηση, με προοπτική. Η πολιτική είναι, και πρέπει να παραμείνει, πράξη ευθύνης. Και η ευθύνη δεν λήγει με μια θητεία.
Κλείνοντας, θέλω να πω το εξής απλό: Το μέλλον της Κύπρου δεν θα το καθορίσουν ούτε οι πιο δυνατές φωνές, ούτε οι πιο εύκολες απαντήσεις. Θα το καθορίσει η ικανότητά μας να συνεννοηθούμε, να σχεδιάσουμε και να δράσουμε. Με τόλμη. Με ρεαλισμό. Με πίστη στον τόπο μας και στους ανθρώπους του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
