Αυτό που μας ακολουθεί από το παρελθόν δεν πρόκειται να φύγει… Είναι εκεί και μείνει σαν σκιά σε κάθε βήμα μας, σε κάθε σκέψη και συλλογισμό. Έρχεται και φεύγει, αλλά στο τέλος της ημέρας είναι καρφωμένο μέσα στο μυαλό μας. Και δεν μας αφήνει να δούμε καθαρά ως ψυχροί «εκτελεστές». Κι’ όμως, όλα αυτά που έγιναν και ειπώθηκαν στο παρελθόν πρέπει να «σβήσουν» να ξεχαστούν και να πάμε παρακάτω.
Δύσκολο μεν, όχι όμως και ανέφικτο. Όταν κλείσεις τα μάτια και το μυαλό σου ξεκολλήσει από τα κάποια λόγια βαριά και συμπεριφορές θα δεις ότι μπορείς να συγχωρέσεις, χωρίς ωστόσο να ξεχάσεις. Γιατί εάν στο παρελθόν οι πράξεις και τα λόγια έχουν πληγώσει τότε χρειάζεται επιπρόσθετες κινήσεις να αποδείξεις ότι μπορείς να ξεχάσεις τα ανώφελα και ανούσια θέματα.
Και όταν το κάνεις, τότε απελευθερώνεσαι από όλα αυτά που τόσο διάστημα σε βασανίζανε. Που όλα ήταν μέσα στο μυαλό σου ανακατεμένα όπως το κουβάρι και τώρα αποφασίζεις να το ξετυλίξεις ώστε να δεις τι κρύβει μέσα σε αυτό. Και όταν το πράττεις, τότε ανακαλύπτεις ότι δεν υπήρχε τίποτε άλλο παρά μόνο μια άκρη που το κρατούσε όρθιο. Και τότε, παίρνεις αυτή την άκρη και ξεκινάς από την αρχή. Και δοκιμάζεις το αντίθετο αυτή την φορά, αρχίζεις από το τέλος και διαπιστώνεις ότι είναι η αρχή της δικής σου ζωής…
