…ξεχωρίζεις τους ανθρώπους με μια ματιά. Εάν δεν σε ενδιαφέρουν προχωράς παρακάτω. Τους φέρεσαι ευγενικά αποδεικνύοντας ότι έχεις ζήσει κάποιες εμπειρίες σε όλη αυτή την πορεία που έχεις ήδη διανύσει. Δεν πολυψάχνεις τα πράγματα και ούτε, πώς και γιατί και μήπως, όπως έκανες παλιότερα. Δεν μένεις κολλημένος σε καταστάσεις και υποστηρίζεις τα θέλω σου χωρίς υπεκφυγές…Χωρίς δικαιολογίες και γιατί. Και λες τις αλήθειες με το όνομα τους και διαπιστώνεις ποιοι μένουν και ποιοι φεύγουν.
Δεν ζεις σε ένα παραμυθένιο κόσμο περιτριγυρισμένο από νεράιδες και πρίγκιπες και όταν αγαπάς κάτι πολύ το δείχνεις με χίλιους άλλους δύο τρόπους με τις πράξεις και τις αλήθειες σου. Νιώθεις κουρασμένος να δικαιολογείς τις κινήσεις σου και γιατί έτσι και γιατί γιουβέτσι. Λες πάντοτε την αλήθεια κι’ εάν ο άλλος, δεν την δεχτεί δεν προσπαθείς να τον πείσεις για το αντίθετο. Ο χρόνος αποδεικνύει τις συμπεριφορές και εάν είχες δίκιο ή άδικο.
Δεν κρύβεσαι πίσω από τα λόγια σου ούτε αφήνεις υπονοούμενα. Ρωτάς κι’ εάν δεν σου αρέσουν οι απαντήσεις, προχωράς παρακάτω. Όμως ποτέ δεν θέλεις να σε κατακρίνουν γι’ κάτι που ουσιαστικά δεν φταις. Γιατί, κάποια άτομα προκαλούν με τις πράξεις τους άλλους. Όμως, δεν σε ενδιαφέρον πλέον αυτά τα θέματα, δεν σε αφορούν…Προχωράς παρακάτω και προσπαθείς να δικαιολογήσεις μεν χωρίς όμως να το ψάξεις για πολύ…
Δικαιολογίες υπάρχουν για όλα τα θέματα…είναι αυτές που λέγονται να μην πληγώσουν τον άλλο και αυτές που ουσιαστικά θέλει ο άλλος να ακούσει…Και τις λες για να μην πληγώσεις και να μην πληγωθείς…Απλά για να τις πεις…Να νοιώσει ο άλλος καλύτερα και εσύ επιτέλους να απελευθερωθείς και να χωνέψεις ότι ο άλλος έχει φύγει…
