Σε μια σεμνή τελετή τιμήθηκε από τον θεατρικό Πολυχώρο Εστία στη Λευκωσία μια από τις πρώτες ηθοποιούς του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου. Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στην ίδια δείχνοντας με αυτό τον τρόπο, σεβασμό προς τα άτομα που χάραξαν με το ταλέντο τους τη πορεία της θεατρικής σκηνής.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου ο Θεατρικός Πολυχώρο Εστία στην Λευκωσία είχε την αξιέπαινη ιδέα να τιμήσει την Πίτσα Αντωνιάδου, η οποία εργάστηκε από το 1971 μέχρι το 1973 στο ΘΟΚ. Στην εκδήλωση φανερά συγκινημένη η ίδια παρέλαβε την τιμητική πλακέτα, της τιμητικής διάκρισης ως προσωπικότητα από το χώρο του θεάτρου για τη συμβολή της στο «Θέατρο και τον Πολιτισμό από τον Άγι Παϊκό.
Η εκδήλωση περιλάμβανε την παρουσίαση δύο βιβλίων από τη φιλόλογο και κριτικό λογοτεχνίας και θεάτρου Χρυσοθέμιδα Χατζηπαναγήγια την πορεία της δημοφιλούς ηθοποιού: τη συλλογή χρονογραφημάτων με τίτλο «Φίλοι μου, γεια σας» (1992) καιτο λεύκωμα «Πίτσα Αντωνιάδου – Πορεία στην Τέχνη» (Εκδόσεις Εν Τύποις, 2006). Η Πίτσα Αντωνιάδου ερμήνευσε υπό τη μορφή θεατροποιημένης ανάγνωσης τον μονόλογο του Λεωνίδα Μαλένη «Τηλεφώνημα από το Ντουμπάι». Συμμετείχαν οι ηθοποιοί: Φάνη Πέτσα, Χριστίνα Καραγιάννη και Ιάκωβος Ιακώβου.
Το τραγούδι των τίτλων της τηλεοπτικής σειράς «Η Φροσού» (1977) (στίχοι: Μιχάλης Πασιαρδής, μουσική: Νάσος Παναγιώτου), στην οποία πρωταγωνιστούσε η Πίτσα Αντωνιάδου και η οποία υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα πορεία της, ερμήνευσε η νεαρή ηθοποιός και τραγουδίστρια Χριστίνα Γαβριηλίδου. Τη σκηνοθετική επιμέλεια είχε ο Άγις Παίκος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Θεατρικός Πολυχώρος ΕΣΤΙΑ απονέμει από το 2019, ως φόρο τιμής, Τιμητική Διάκριση σε μια προσωπικότητα από τον χώρο του Θεάτρου και η Τιμητική Διάκριση απονέμεται κατά τη διάρκεια ειδικά σχεδιασμένης εκδήλωσης.
Να επισημανθεί ότι η Πίτσα Αντωνιάδου, στα πρώτα της βήματα ως νεαρή τότε ηθοποιός κατόρθωσε να προσληφθεί στο νεοϊδρυθέν κρατικό θέατρο. Μια από τις αξιόλογες τότε παραστάσεις που πρωταγωνιστούσε ήταν και το έργο «Ποπολάρου» του σκηνοθέτη Αλέξη Σολομό, ο οποίος θα σκηνοθετούσε την επόμενη παραγωγή, τον «Κατά φαντασία ασθενή» του Μολιέρου. Σε παλαιότερη συνέντευξή της, η ίδια είχε αναφερθεί σε εκείνα τα χρόνια επισημαίνοντας τότε το συναίσθημα που κυριαρχούσε ήταν η περηφάνια ότι ήταν οι πρώτοι ηθοποιοί του κρατικού θεάτρου της νεαρής Κυπριακής Δημοκρατίας.
