Ξεπεσμός είναι να θεωρείς, ότι μπορείς να ξεγελάσεις με κάθε τρόπο τους γύρω σου. Να στέκεσαι απέναντι από κάποια άτομα και να μην έχεις ίχνος αξιοπρέπειας και να κοροϊδεύεις αυτούς που σε εμπιστεύτηκαν. Γιατί όταν σέβεσαι τον εαυτό σου, πάει να πει ότι σέβεσαι και τους υπόλοιπους με τους οποίους συνυπάρχεις μαζί τους. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον είχε πει κάποτε κάποιος…. Ότι κι’ να κάνεις, όπου κι’ κρυφτείς όλα σε κάποια φάση βγαίνουν στην επιφάνεια.
Πόσο επιπόλαιος, όμως μπορεί να είναι κάποιος και να πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι δεν θα ανακαλύψουν τα συνεχόμενα ψέματα και τις ανακρίβειες. Πόση υπεροψία μπορεί να κρύβει ένα άτομο και να θεωρεί ότι αυτοί που είναι γύρω του, μπορεί να τους ξεγελάσει με τα καμώματα του. Δεν είναι κακό να έχει κάποιος φιλοδοξίες και όνειρα, όμως το πρέπον είναι να τα αποκτήσει με τις δυνάμεις του. Δεν είναι κακό να φαντάζεσαι τον εαυτό σου ότι μπορείς να φτάσεις ψηλά και να υλοποιήσεις τα θέλω σου. Κατακριτέο είναι να το «παίζεις» υπεράνω όλων και να θεωρείς ότι ξεγέλασες τους συμπολίτες σου. Ανήκουστο είναι να κυκλοφορείς ελεύθερος και να θεωρείς ότι είσαι πάνω από όλα και από όλους…
Μια ηλίθια κουτοπονηριά είναι να θεωρείς τον εαυτό σου υπεράνω, στην τελική. Είναι όπως τον κλέφτη που μπαίνει σε ένα σπίτι το ανακατεύει για να βρει χρυσαφικά και αφήνει παντού τα αποτυπώματα του. Στο θέατρο του παραλόγου στο οποίο ζούμε στην τελική δεν ξέρουμε ποιον να εμπιστευτούμε. Αμφισβητούμε τους πάντες και τα πάντα και για κάποιους μπορεί να είμαστε παράλογοι…όμως τουλάχιστον εμείς δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτε και σε κανέναν. Κι’ εάν το κάνουμε είναι για να μην πληγώσουμε τον άλλο και μέχρι εκεί. Όταν είσαι «μάγκας» παραδέχεσαι και ζεις με τα λάθη σου χωρίς ωστόσο να κοροϊδεύεις τον άλλο που έχεις απέναντι σου. Γιατί, όλα βγαίνουν στην επιφάνεια με τον άλφα ή βήτα τρόπο και καλό θα ήταν ο άνθρωπος να διαθέτει και λίγη τσίπα πάνω του…
