Πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένες περιμένουν το Νυμφίο (γαμπρό) να έλθει να παραλάβει τη νύφη. Οι φρόνιμες, που είχαν προνοήσει φρόντισαν να πάρουν μαζί τους λάδι ώστε να έχουν για να φωτίζουν τα λυχνάρια τους. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τις μωρές, οι οποίες λόγω της αργοπορίας του Νυμφίου αποκοιμήθηκαν.
Έτσι όταν ακούγεται η φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», ψάχνουν να βρουν λάδι για να ανάψουν τα σβησμένα λυχνάρια τους, με αποτέλεσμα να μένουν «εκτός νυμφώνος». Ωστόσο, στις Ορθόδοξες Εκκλησίες μνημονεύεται σήμερα και η παραβολή των ταλάντων, που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.Σύμφωνα με αυτή, ο Κύριος θέλει να μας παρουσιάσει τα δώρα και τα χαρίσματα, που ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο. Ο καθένας, πρέπει να καλλιεργήσει και να αναδείξει τα χαρίσματα του. Δηλαδή, να προσφέρει με πολλή αγάπη τις υπηρεσίες του στους συνανθρώπους του. Έτσι θα είναι έτοιμος να υποδεχτεί στην καρδιά του την αγάπη.
Στο Ευαγγέλιο της Θείας Λειτουργίας βρίσκεται και ο τρίτος συμβολισμός μέσα από μία ακόμη παραβολή του Χριστού, η οποία αναφέρει ότι ένας πλούσιος άνθρωπος έφυγε ταξίδι και άφησε σε τρεις δούλους του κάποια περιουσία. Πέντε τάλαντα στον πρώτο, δύο στον δεύτερο και ένα στον τρίτο. Γυρίζοντας μετά από καιρό κάλεσε τους δούλους του για να δώσουν απολογισμό για τα τάλαντα που είχαν πάει. Οι δύο πρώτοι είχαν διπλασιάσει το ποσό τους, ενώ ο τρίτος ανέφερε ότι επειδή φοβήθηκε την αυστηρότητα του κυρίου του, προτίμησε να το κρύψει και να του το επιστρέψει. Ο αφέντης, στο πρόσωπο του οποίου απεικονίζεται ο δίκαιος Κριτής των πάντων, τιμωρεί τον οκνηρό δούλο που δεν αξιοποίησε το τάλαντό του, όπως συμβολικά θα τιμωρηθούν όσοι δεν εκμεταλλεύονται τα ταλέντα που πλουσιοπάροχα τους χάρισε ο Θεός. Αντίθετα, ωστόσο, επιβραβεύει τους δούλους που είχαν εργαστεί, όπως θα δικαιώσει και θα επιβραβεύσει αυτούς που άοκνα εργάζονται προς όφελος της ψυχής τους και την ανθρωπότητας.
Το βράδυ ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης όπου είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα, που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο, και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο, ενώ ψάλλεται ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας. Το τροπάριο της Κασσιανής.
