Το όνομα του Δημήτρη Μοθωναίου ανέφερε χθες (27/6) κατά την απολογία του στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας ο Δημήτρης Λιγνάδης. Ο κατηγορούμενος ηθοποιός και σκηνοθέτης, για τέσσερις υποθέσεις βιασμού, βρέθηκε απέναντι από τους τρεις τακτικούς δικαστές και τους τέσσερις ενόρκους και αφού αναφέρθηκε στο πώς ξεκίνησαν οι καταγγελίες σε βάρος του, απέδωσε ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα ενώ αναφέρθηκε και στον Δημήτρη Μοθωναίο.
«… Δεν ξέρω, εγώ είδα άτομα εντελώς διάτρητα, που θα μπορούσαν να έχουν τα ταπεινά ελατήρια, να περιφέρουν τα δράματά τους -γιατί αυτό έχει προσφέρει η συγκυρία, δείτε πόσους ακόλουθους έχει. Προσφέρθηκαν διαφημίσεις και σε άλλους που βάλανε το λιθαράκι τους, όπως ο Μοθωναίος. Ανήκει κι αυτός στην ομάδα αυτών που είπαν το κάτι τις, όπως ο κύριος Καρατζάς, που τόλμησε να πει για κουτσομπολιά και για φήμες -ποιος ο Καρατζάς, χωρίς να μας πει ποτέ για ποιες φήμες, δεν θα επεκταθώ. Δεν καταδέχθηκα ποτέ να απαντήσω κι εγώ με φήμες».
Ο Δημήτρης Μοθωναίος με τη σειρά του θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι ουδέποτε αναφέρθηκε στον Δημήτρη Λιγνάδη δημόσια, για να τον καταγγείλει για κάτι.
«Τον Φεβρουάριο του 2021 παραχώρησα μία συνέντευξη αναφερόμενος στην κακοποίηση που βίωσα κατά τη διάρκεια της παιδικής, της εφηβικής και της ενήλικης ζωής μου. Ουδέποτε αναφέρθηκα καθ΄οποιονδήποτε τρόπο στον κύριο Λιγνάδη. Το γεγονός ότι ο ίδιος στη σημερινή του απολογία προέβαλε στη δική μου εξομολόγηση το εφαλτήριο των κατηγοριών που στοιχειοθετήθηκαν εναντίον του θα έπρεπε ίσως να μας προβληματίσει.
Είμαι ευγνώμων για όλους τους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου είτε στάθηκαν απέναντί μου με καλή είτε με κακή πρόθεση, πολλώ δε μάλλον σε όσους αποπειράθηκαν και να με βλάψουν, καθώς όχι μόνο με έκαναν να πεισμώνω για επιβεβαίωση, αλλά το σημαντικότερο: μου έδωσαν την ευκαιρία να αναγεννηθώ, κατορθώνοντας να αγαπήσω ο ίδιος τον εαυτό μου και μου χάρισαν τη λυτρωτική συνειδητοποίηση πως έχω υπερηφήφανα επιβιώσει μέσα από αδιανόητο σκοτάδι και έχω οδηγηθεί κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, στον δρόμο του φωτός.
Αυτός ήταν και ο μόνος λόγος που αποφάσισα να μιλήσω πριν ενάμιση χρόνο. Η προσδοκία να δώσω -παραβλέποντας το ανυπολόγιστο κόστος της προσωπικής έκθεσης- κουράγιο και ελπίδα σε όσους έχουν βιώσει αντίστοιχο πόνο να περάσουν στην αντίπερα όχθη. Είμαι ευτυχής και ήρεμος και το ίδιο εύχομαι από καρδιάς σε όλους».
