Για το κάθε τι, υπάρχουν όρια τα οποία τα βάζουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους. Είναι σημαντικό να υπάρχουν όρια και μέτρο μεταξύ των ανθρώπων. Ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να ανεξάρτητος και να έχει την δική του άποψη. Είναι όπως τα δέντρα που όταν περικλείονται οι ρίζες τους δεν θα μεγαλώσουν σωστά και ένα από τα δύο στο τέλος θα ξεραθεί.
Δεν μπορεί να στηρίζεσαι στις πλάτες κάποιου άλλου ατόμου ούτε να απαιτείς συνεχώς τι σημασία που εσύ πιστεύεις ότι μπορεί να σου δίνει καθημερινά. Στο τέλος κουράζεσαι να απαιτείς και κουράζεις και τον άλλο που είναι δίπλα σου. Μόνο ένα νεογέννητο παιδί χρειάζεται την αγάπη και την φροντίδα σου ώσπου να γίνει ανεξάρτητο και να μπορέσει να ανθίσει όπως τα λουλούδια.
Για κάθε σχέση υπάρχουν όρια, η οποιανδήποτε φιλική, επαγγελματική και ερωτική. Ο καθένας ένας από εμάς χρειάζεται τον χρόνο του να σκεφτεί πράγματα και καταστάσεις να «κλειστεί» για λίγο στον εαυτό του για να μάθει τελικά τι είναι αυτό που τον ευχαριστεί και τι όχι. Όταν όμως διαπιστώσει ότι αυτό που τόσο καιρό δεν είναι αυτό που ζητούσε, τότε φεύγει και χάνεται. Όταν για πρώτη φορά γνωρίζουμε έναν άνθρωπο και μέσα μας δημιουργείται το συναίσθημα ότι με αυτό το άτομο ταιριάζουμε σε όλα και στην πορεία χάνεται η μαγεία, γιατί ενδεχομένως κάποιο άλλο άτομο πήρε την θέση μας, θεωρούμε ότι όλος ο κόσμος μας καταρρέει.
Όμως, δεν είναι έτσι, ποτέ δεν ήταν, απλά πρέπει να δεχτούμε ότι ο άλλος που ήταν δίπλα μας, απλά δεν βρήκε αυτό που έψαχνε ή απλά βαρέθηκε ή και κουράστηκε να είναι εδώ. Όλα τα πράγματα έχουν αρχή και τέλος, τα καλά και τα κακά είναι αυτά που καθορίζουν στην μετέπειτα πορεία μας. Οι αληθινοί φίλοι δεν φεύγουν ποτέ, ούτε οι αληθινοί έρωτες, γιατί μένουν εκεί δίνοντας στον άλλο την απαιτούμενη σημασία και το ελεύθερο να μπορεί να εκφραστεί. Σε κανέναν δεν αρέσει να ακούει τα λάθη του γιατί οι πραγματικοί δεσμοί φιλικοί ή ερωτικοί που έχεις δημιουργήσει εκφράζουν όλα όσα θέλουν να πουν χωρίς να παρεξηγούνται και χωρίς να κρατούν κακίες.
Αφήνουν τον άλλο να εκφραστεί χωρίς όμως να τον ξεφτιλίζουν και να υποτιμούν την νοημοσύνη του. Γιατί, είναι βασικό να δέχεσαι την άποψή του άλλου και να μην προσπαθείς να τον πείσεις για το αντίθετο γιατί ο απέναντι σου υποψιάζεται και διερωτάται γιατί το κάνεις με τόσο μένος…Η ελεύθερη γνώμη είναι δεχτή και πρέπει να υπάρχει όμως δεν πρέπει να γίνεται καταπιεστική και με βάση τα δικά σου θέλω και πρέπει, αλλά οφείλεις να σέβεσαι και να εκτιμάς την γνώμη του άλλου.
