Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, μοναδικός και ανεπανάληπτος. Αυτό φαίνεται άλλωστε καθημερινά και στα πιο απλά πράγματα. Σε κάθε κίνηση του, στην μάτια του, στο φέρσιμο του και ακόμη περισσότερο όταν κρατά ζόρια και έχει δυσκολίες στην ζωή του. Εκεί φαίνεται η αξία ενός ανθρώπου όταν εκείνος έχει τα δικά του όμως ρίχνει και μια ματιά στο διπλανό του. Δυστυχώς, όλοι βιώνουν μια δύσκολη περίοδο λόγω της πανδημίας και η ανασφάλειας που κυριαρχεί στην ζωή μας. Η καθημερινότητα μας έχει αλλάξει κατά πολύ και η ψυχολογία μας δεν είναι όπως ήταν παλαιότερα. Οι διακυμάνσεις σε κάθε άνθρωπο ποικίλουν και ο κάθε ένας αντιμετωπίζει τη ζωή διαφορετικά. Όμως, αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η τοξικότητα που κυριαρχεί και πολύ περισσότερο η υποκρισία.
Το να είσαι θετικός άνθρωπος είναι το μεγαλύτερο στοίχημα που έχεις βάλει με τον εαυτό σου μέσα σε αυτό το κυκεώνα που κυριαρχεί γύρω μας. Πόσο εύκολο, όμως είναι όταν ο άλλος έχει να αντιμετωπίσει μια ασθένεια, όταν έχει χάσει τη δουλειά του, ή πολύ περισσότερο τους ανθρώπους που θεωρούσε ότι είναι κοντά του. Όταν το «παραμύθι» που είχε «κτίσει» για τη ζωή του δεν υπάρχει πλέον και προσπαθεί να συνέλθει από όλα αυτά που συμβαίνουν. Όταν ξαφνικά εμφανίζονται στην ζωή του άτομα που ποτέ δεν είχαν επαφή μαζί του και διαπιστώνει ότι είναι αυτά που θέλουν να τον βοηθήσουν και όχι αυτά που θεωρούσε ότι ήταν κοντά του;.
Τότε το μόνο που απομένει είναι να επιλέξει να αφήσει μόνο τους ανθρώπους που είναι δίπλα του, που δεν έφυγαν ποτέ και απέδειξαν με τα λόγια ή τις πράξεις τους ότι θα παραμείνουν κοντά του. Και συνεχίζει σε ένα άλλο μοτίβο ζωής ώστε να ξαναρχίσει να βρίσκει τον εαυτό του θεωρώντας ότι σε κάποια φάση θα το καταφέρει. Φτάνει να πιστέψει ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που ζηλεύουν τη ευτυχία του, ούτε ότι υπάρχουν άτομα που «εισβάλλουν» στο «κήπο» του. Αυτοί που ίσως να το έκαναν ήταν γιατί έδωσες εσύ το δικαίωμα ή ακόμα κάποιοι άλλοι τους έδωσαν το δικαίωμα να το κάνουν για να ασχοληθούν μαζί σου.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο και πολύ περισσότερο δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο. Είναι όμορφο να παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου και να διαλέγεις αυτούς που θα αφήσεις στην τελική στην ζωή σου. Άλλωστε, το πολύτιμο δώρο κάθε πρωϊ είναι να ξυπνάς και να βλέπεις το φως της ημέρας και όχι να ασχολείσαι με τοξικούς, μίζερους και απαισιόδοξους ανθρώπους που απλά «εισβάλλουν» στην δική σου ζωή θεωρώντας ότι δεν το καταλαβαίνεις ότι θέλουν να πάρουν κάτι από εσένα. Εσύ όμως, πρέπει να σφυρίζεις αδιάφορα και με χαμόγελο και να αγνοείς τους τοξικούς, υποκριτές και παράλογους ανθρώπους…Δυστυχώς δεν είμαστε όλοι καλοί, άγιοι και χωρίς ελαττώματα, γιατί απλά είμαστε άνθρωποι…
