Η βία που υπέστη ένας μαθητής Γυμνασίου από τη μητέρα ενός άλλου παιδιού, η οποία παρενέβη για να τον επικρίνει για τη συμπεριφορά του, απαιτεί σοβαρό προβληματισμό στην κυπριακή κοινωνία και γενικότερα.
Η Δωρίτα Μαρκαντώνη, εκπαιδευτικός και συγγραφέας που ειδικεύεται σε θέματα σχολικού εκφοβισμού, ερωτηθείσα για το εν λόγω περιστατικό, ανέφερε ότι «Η πραγματικότητα είναι ότι, δυστυχώς, καθημερινά ολοένα και περισσότερα βίντεο με εικόνες βίας βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ως κοινωνία, γινόμαστε μάρτυρες ολοένα και πιο συχνά τέτοιων περιστατικών.
Αυτό το οποίο χρειάζεται να μας θορυβήσει και να μας ανησυχήσει ως οικογένεια, ως κοινωνία, αλλά και ως πολιτεία – σε ευρύτερο επίπεδο – είναι αφενός η συχνότητα αυτών των περιστατικών (τα οποία μηδενός εξαιρουμένου είναι καταδικαστέα) και που δυστυχώς δεν είναι τα μόνα, αφού πολλά από αυτά και ακόμη πιο σοβαρά, δεν δημοσιεύονται, και αφετέρου, η απαθής στάση των θεατών.
Θεωρείτε ότι αυτό που ξενίζει περισσότερο είναι η απαθής στάση των παρευρισκόμενων όταν εκδηλώνεται κάποιου είδους βίας;
Η στάση των θεατών, μέσα από την οποία αντικατοπτρίζεται ουσιαστικά ένα μεγάλο μέρος της στάσης της κοινωνίας. Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι σχεδόν για κάθε τέτοιου είδους περιστατικό, υπάρχει κι ένα βίντεο. Τι είναι αυτό που οδηγεί έναν έφηβο ή ένα παιδί στο να βιντεογραφήσει μια σκηνή βίας κι όχι στο να σπεύσει προς βοήθεια του οποιουδήποτε θύματος; Γιατί ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών έχει εξοικειωθεί με τη βία, σε σημείο που να μην τα ξενίζει; Σε σημείο που η ενσυναίσθηση να υπολειτουργεί και τη θέση της να παίρνει είτε μια απαθής στάση είτε η υποστήριξη του θύτη;
Ποιοι τελικά ευθύνονται για την βίαιη συμπεριφορά των παιδιών;
Χρειάζεται ωστόσο να αναλογιστούμε όλοι το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί, ανάλογα με τον ρόλο που διαδραματίζουμε σε αυτή την κοινωνία. Χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι εμείς είμαστε το πρότυπο για τα παιδιά και τους εφήβους. Εμείς και οι πράξεις μας… Τα παιδιά θα ακολουθήσουν όχι τα λόγια, αλλά το παράδειγμά μας…κι αυτό χρειάζεται να αποτελεί τροφή για σκέψη αλλά και φάρο πριν από την κάθε μας πράξη.
